หนึ่งปีมีแค่ครั้งเดียว

หมวดหมู่ของบล็อก: 

ปกติทุก ๆปีประมาณช่วงเดือนมีนาคม ช่วงฤดูใบไม้เริ่มผลิ ดอกหญ้า หรือ ซึคุชิ จะให้เห็นเป็นย่อมตามทุ่งหญ้า เมื่อวานตอนเย็น ๆ เด็กๆ ออกไปเก็บมาให้ ปีหนึ่งคนญี่ปุ่นจะต้องทานดอกหญ้า เพราะเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติ ทานเพื่อสุขภาพ (ได้ยินมาแบบนั้น )

              

จริงๆ แล้วมันต้องไปที่มีหญ้าเยอะ แต่เผอิญที่หน้าบ้านมีเกิดอยู่ต้นหนึ่งเลยถ่ายรูปมาให้ดูหาเจอไหมค่ะ

                  

 4 คนแม่ลูกนั่งแกะเปลือกดอกหญ้ากว่าจะเสร็จ คอเคล็ดหมดเลย  ดอกกหญ้าแช่น้ำทิ้งไว้ 1 คืน

           

ล้างน้ำให้สะอาดอีกรอบ นำไปต้มให้สุก บีบน้ำออกให้สะเด็ดน้ำ นำไปผัดใส่ไข่ ตามปกติ  กว่าจะได้ทานทุรักทุเรน่าดู แต่ก็ต้องทำตาม เดี๋ยวคนญี่ปุ่นถามปีนี้ทานซึคุชิหรือยัง ( ถ้าไม่ทานเขาจะหาว่าเชย)

ความเห็น

     Wink  ยอมเชยนะคะ พยามหาแล้วไม่เคยเจอเลย อยากเก็บมาดู แต่ทำอาหารไม่เป็น เมนูนี้ น่าทานนะคะ

เห็นว่าจะมานาโกย่า ถ้ามาช่วงนี้ยังพอมีหวังพี่ เดี๋ยวพาไปเก็บดอกหญ้าที่นี่มีเยอะเลย บ้านพี่แป๋วมีแต่ตึก เลยหาหญ้าไม่ค่อยเจอ เหมือนพี่มายเลย ดอกหญ้าเห็นคนญี่ปุ่นเอามาทอดเท็มปุระด้วยนะพี่ ตลาดแถวบ้านพี่แป๋วน่าจะมีขาย ถุงละ ประมาณ 198 เยน แต่ได้นิดเดียวสู้ไปเก็บเองดีกว่าจะได้ไม่ต้องจ่ายตังค์แถมได้เยอะกว่ากันหลายเท่า

ทุกวินาทีมีค่า ถ้าเรามีความหวังเราจะไม่เคยพ่ายแพ้

ถ้าหนึ่งปีมีครั้งเดียว  น่าจะลองแช่แข็งเก็บไว้กินนานๆนะคะ ....

เวลาพบกันสั้นนิดเดียว

วันนี้ก็ออกไปเก็บเพิ่งกลับเข้ามา ไปได้แต่ 1ชั่วโมง เอง ลูกชายบอกหิวข้าว เลยรีบกลับ แต่ก็ได้มาตั้ง 1 ถุงเลยค่ะ

ทุกวินาทีมีค่า ถ้าเรามีความหวังเราจะไม่เคยพ่ายแพ้

หน้า