ฟื้น.. ภูมิปัญญาขนมของแม่

หมวดหมู่ของบล็อก: 

เมื่อวานเป็นอีกวันหนึ่ง ที่มีความสุขกับการอยู่บ้าน พาพี่สาวพี่สะใภ้ทำขนมค่อมยวนของแม่ ขึ้นมาให้ได้ชิมกันเป็นครั้งแรกในรอบ ๘ ปีหลังจากแม่ป่วยและจากไปเมื่อสิงหาปีกลาย

                     

 ขนมค่อมยวน (ภาคกลางเรียกขนมเทียน)ที่ควนขนุนจะรู้จักกันทั่วว่า ขนมค่อมยายบูรณ์ เพราะแม่มีอาชีพทำนา ขายขนมเลี้ยงลูกมา ๗ คน(โดยพ่อด่วนจากไปก่อนเมื่อ ๓๕ ปีมาแล้ว) ลูกทุกคนจึงผูกพันกับแม่เป็นพิเศษ โดยเฉพาะตัวเองรู้สึกเหมือนมีแม่อยู่ในตัวเราครึ่งหนึ่ง ตลอดมามีแต่ส่งเสริมคนไกลให้ฟื้นฟูภูมิปัญญากินดีมีสุข วันนี้ได้จังหวะที่รอคอย ทำกับคนใกล้ตัว มีความสุขเหลือล้นจริงๆ จนต้องแบ่งปันพี่น้องโดยทันที (เก็บไว้มันจะจืด)

                         

เริ่มจากผัดใส้ขนม แช่ถั่วทอง(ถั่วซีก)ไว้พอผุดหาด(ภาษาโบราณ) หมายถึงเม็ดถั่วอมน้ำเต็มที่ดูคล้ายเม็ดทรายชายหาดตอนน้ำลงกระมัง จากนั้นล้างจนน้ำใส แล้วต้มให้เปื่อยค่อยเติมน้ำให้พอท่วมใกล้จะเปื่อยให้ใส่ใบเตยลงพอได้ชูกลิ่น แล้วราไฟอ่อนๆจนน้ำแห้ง (ระวังถั่วไหม้ไฟ) จากนั้นเติมน้ำตาลทรายแดง สัดส่วนถั่วกับน้ำตาล หนึ่งต่อหนึ่ง แล้วผัดไปจนเหนียวเนื้อถั่วละเอียดล่อนกะทะ ทิ้งให้เย็นในกะทะดังภาพ แม่พาทำ จำติดตา ไม่สิ้นเปลืองภาชนะเลย

                                               

 ปั้นใส้ขนมเป็นก้อนๆเตรียมไว้ ใส้ขนมแม่มีเคล็ดพิเศษ ใส่หอมแดงซอย เกลือ พริกไทยที่ตำเองสดๆ ใส่ตอนไหน อย่างไรต้องไปดูถึงที่ค่ะ จึงจะจำและทำได้

นวดแป้งข้าวเหนียววันนี้ใช้ ๒ กิโล ผสมแป้งข้าวจ้าวครึ่งกิโลเพื่อไม่ให้เนื้อขนมอ่อนเกินไป ใช้น้ำไปเตยมานวดแป้งค่อยๆนวดไปจนสังเกตได้และรู้ที่มือสัมผัสว่าแป้งนุ่มแล้ว ไม่อ่อนไม่แข็ง พอดี ของแม่มีเคล็ดพิเศษอีกในขั้นตอนนวดแป้งและได้เนื้อขนม นุ่ม หอม มัน จะบอกดีมั้ยเนี่ย ฮะฮ้า ให้ทายดีกว่านะ แม่ทำวิจัยเชิงปฎิบัติการมาทั้งชีวิต ใครอยากได้เคล็ดต้องเซ่นกันหน่อย ส่วนพี่หยอยรับมรดกภูมิปัญญา

เสร็จแล้วนำแป้งมาห่อใส้ เรียงในถาดชุ่มน้ำมัน คลุกน้ำมันพืชอย่างดีทั่วๆ ไม่นั้นจะติดใบตอง แล้วห่อ พี่หยอยหลับตาห่อได้เลยเพราะทำมาตั้งแต่ ป.๓ 555 วันนี้ไม่ได้เก็บภาพตอนห่อเลยมือเปื้อนไปหมด ใครอยากเห็นต้องไปดูถึงที่อีกแล้ว

จากนั้นนำไปนึ่งประมาณ ๓๐ นาที สุกแล้วหอมฉุยมาเลย ใครเดินมาชิมได้แต่ชมว่า "หรอยๆๆๆ ขนมค่อมลูกป้าบูรณ์"

นี่จ้า สืบทอดภูมิปัญญาแม่แล้ว วันนี้ที่บ้านคึกคักด้วยลูกลาน เพราะได้ข่าวว่าพี่หยอยทำขนมค่อมยวน ผลที่ได้เห็น ๑ ครอบครัวอบอุ่นจริงๆ ๒ ได้ใช้ใบตอง ใบเตย ที่ปลูกต่อไปจะใช้ใบคนที อัญชัน ฟักข้าว นวดแป้งเป็นค่อมยวนสุขภาพร่วมสมัย ๓ ได้เบี้ย5555 ขาย ๗ ลูก ๑๐ บาท ไม่พอขายจริงๆ วันนี้ทั้งข้าวยำ และขนมมีรายได้เข้าครอบครัวหลักพัน ง่ายเหลือเกินนะ พี่สาวปกติขายหวยและขี้อาย ตั้งแต่ทำของกินขายเขามีความสุขมาก ที่ชีวิตมีคุณค่าทุกเวลา ไม่นั่งซังกะตายรอหวยออก ดูซิแม่จากไปแล้วความดีของแม่ยังคุ้มครองอยู่ ใครที่สับสนไม่รู้จะทำอะไร ลองทำตามของดีของแม่ เพียงอย่างเดียวเราก็อยู่รอดแล้ว และในขณะเดียวกันคนที่เป็นแม่วันนี้ จะให้มรดกอะไรกับลูกอย่างมีคุณค่ากินไม่หมด นอกจาก... ภูมิปัญญาไม่มีอีกแล้ว....

แด่...แม่ผู้ให้ชีวิตและจิตวิญญาณ

 

ความเห็น

ตอนเด็กๆ กินไม่เป็นค่ะ พี่เท่ง เพราะแป้งมันหนืดๆ ติดลิ้น ติดฟัน  แต่เด๋วนี้ชอบมาก อร่อยๆ ยิ่งไส้เค็ม ที่ใส่พริกไทยมากๆ จะอร่อยสุดยอดเลย

 

หมดแล้วหม้ายล่ะพี่หยอย หนมค่อมยวน แม่สรกะมีภูมิปัญญา มาเอาต่ะสูตร ทำแกงยอดบอน หรอยมาก แรกวันวิสาขบูชา สรใส่ชั้นไปวัดกันแหละ พอพระฉันเสร็จ กินข้าวกันหรอยคาด กับข้าวกะลุยแหม็ด 

เห็นแล้วอยากกินครับ ทำภายในครอบครัวอบอุ่นดีครับ

เป็นอันเดียวกับขนมเทียนไหมคะ


ชอบกินมากๆ ค่ะ ขนมเทียนไส้เค็ม

there is a will , there is a way .

ได้แต่อยากกินนะคะ. หาอร่อยๆกินยาก. เด็กในเมืองเดี๋ยวนี้รู้จักแต่ต่อคิวซื้อคริสปี้ครีม. ขนมไทยอร่อยๆไม่รู้จักกันแล้ว. น่าเสียดาย

วันที่ สมช.ไปร่วมงาน อย่าลืมเอามาให้ชิมด้วยนะ

อยากบอกว่าดูแล้วน่าอาหย่อย


:uhuhuh:

นี้ถ้าอยู่ใกล้กัน..นุกกันหร่อยแหละ...ชอบทำขนม..แต่ไม่ชอบทำกับข้าว..และถ้าให้เป็นแม่ค้า...ฮ้าย...ของชอบ.พูดน้ำลายแตกฟอง....Bookmark ไว้แล้วแต่ยังขาดเคล็ดลับ..ขอเวลาอีกหน่อยต้องไปให้ถึงบ้านพี่เท่งให้ได้....

คิดให้แตกต่าง...แต่อย่าแตกแยก

มาแลขั้นตอนทำหนมค่อมยวนกันถิ...พี่หยอยที่บ้านผม(อีสาน)เขาห่อกันทุกงานบุญเลยนิ ...

"จะปลูกทุกอย่างที่กิน จะกินทุกอย่างที่ปลูก"

เป็นของไหว้ทุกปีเลย..ผมชอบความอร่อย(ไส้เค็มถั่วอะ ไม่ชอบไส้หวาน) แต่ไม่ชอบที่เหนียวติดมือ

แสวงหาชีวิตที่สงบ..หลบลี้หนีความวุ่นวาย

หน้า