6 เดือนกับความเปลี่ยนแปลง # 1
เป็นสมาชิกบ้านสวนพอเพียงมา 6 เดือน กับ 2 วัน แล้วมาหวนย้อนมองภาพสิ่งที่ตนเองได้ทำไปนั้นมีหลาย ๆ สิ่งที่เกิดขึ้นพร้อมกับความเปลี่ยนแปลงไปในแนวทางเศรษฐกิจพอเพียงที่ตนเองเคยวาดฝันไว้ในความคิดมานานจากภาพในความคิดและจินตนาการ กลายเป็นรูปธรรมและความจริงเริ่มมีให้เห็นจากการลงมือทำของครอบครัวเล็ก ๆ ของผมกับ 3 แรง ที่มีให้กันโดยตลอดจึงก้าวมาถึงวันนี้ครับ ไปดูกันครับว่ามีอะไรบ้างที่ผมได้ทำลงไปบ้างนี้คือบทสรุปของครึ่งปีแรก กับสิ่งที่วาดฝันไว้ครับ....
พื้นที่ประมาณ 13 ไร่ ปลูกยางพารา 11 ไร่ ผมเหลือไว้ 2 ไร่เพื่อทำโครงการในฝัน เศรษฐกิจพอเพียง....
สระที่แสนรก เก็บน้ำไม่อยู่ทั้งที่ทำการขุดมา 2 ครั้ง ภาพเมื่อวันที่ 15 เม.ย. 54
จัดการขุดลอกเสริมขอบสระใหญ่ใหญ่ขึ้น หมดงบประมาณไป 2 หมื่นกว่าบาท ภาพ 18 เม.ย.54
จอบแรกที่ขุดปลูก คือตะไคร้ และกล้วยหอม ได้แม่กับลูกไปช่วยตลอด ภาพวันที่ 20 เม.ย.54
ปลูกกล้วยหอม กล้วยมือนาง กล้วยไข่เพิ่ม..ภาพวันที่ 25 เม.ย.54
ปลูกเผือกปลูกมัน..ได้ผู้ช่วย 2 คนเช่นเคย....ภาพ 8 พ.ค 54
ปลูกผักบุ้งจีน..จนค่ำมืด..ก็ทำมาแล้ว...14 พ.ค. 54
ปลูกหญ้าแฝกกันดินพัง...16 พ.ค. 54
ทำการบ้าน คุณครูแก้ว ปลูก มะรุม แคขาว น้ำในสระยังน้อยลำบากมาก ๆ ก็ต้องทำ
ภาพ 18 พ.ค 54
ฝนมาน้ำในสระเริ่มมีเพิ่มขึ้นทำค้างผักที่ขอบสระ 22 พ.ค. 54
เมื่อก่อนเป็นหัวหน้าเด็กแนวเล่นบาสทุกวัน เดี๋ยวนี้เลิกเลยครับเวลาทั้งหมดไปทำสวนแทน
ซื้อไม้ผลมาปลูกเพิ่มเติม..อยากกินอะไรปลูก ๆ ครับ 26 พ.ค.54
ไปถากหญ้า พริก มะเขือ ตะไคร้ และผักอื่น ๆ ครับ..16 มิ.ย.54
จบ ป.ตรี คบ.ช่าง มาทำอาชีพถ่ายถาพ (โฟกัสดิจิตอล) ร้านถ่ายรูปเล็ก ๆ อยู่อำเภอบ้านนอก พ่อแม่ผม ไม่ได้ทำไร่-ทำนา พ่อผมเป็นข้าราชการทหาร ส่วนแม่ผมท่านเป็นแม่ค้า ถึงพื้นฐานผมจะไม่ได้มาจากลูกชาวไร่ ชาวนา โดยกำเนิดก็ตาม แต่ชีวิตที่ผ่านมาตั้งแต่เล็กจนโต ก็ชอบอาชีพและวิถีชีวิตแบบเกษตรกรมาก ๆ แม้จะอยากเรียนเกษตร แต่ดันไปเรียนช่างจนจบ ปริญญาตรี ชอบถ่ายภาพดันไม่ได้เรียน แต่ก็ได้ทำอาชีฟถ่ายภาพจนถึงปัจจุบัน การเรียนที่ผ่านมาเป็นการเรียนรู้ในห้องเรียน แต่ชีวิตของผมผ่านการเรียนด้วยประสบการณ์ชีวิตที่มีมาอย่างมากมาย แม้จะไม่ได้ไปใช้ชีวิตในเมือง หรือใน กทม. อย่างหลาย ๆ ท่าน ก็ตาม แต่การทำเกษตรนั้นเป็นสิ่งที่ผมวิ่งเข้าหาโดยตลอด แม้แต่น้องสาว 2 คนของผมก็ไม่เคยแม้จะลงโคลนเพื่อดำนา แต่ต่างจากผมที่ชอบ และลุยเพื่อศึกษาและเรียนรู้วิธีชีวิตแบบนี้อยู่เสมอ ๆ
การที่เคยอยู่ในตัวเมือง เรียนในเมือง ใช้ชีวิตในเมืองมาตลอดชีวิต จนอายุ 24 ปีก็ได้มาอยู่บ้านนอกแล้วเกิดความรักในวิถีชีวิตแบบนี้มาก ๆ ซึ่งเมื่อก่อนใคร ๆ เขาก็ว่าจะอยู่ได้อย่างไร แต่ผมกลับไม่สนใจตั่งหน้าทำงานจนเก็บเงินซื้อที่ดินผืนนี้เป็นของตนเอง แม้จะเป็นการยากที่จะทำในสิ่งที่รัก (เกษตร) เพราะเห็นผลช้ามาก ๆ แต่สิ่งหนึ่งก็เป็นบทเรียนที่หาจากที่ใดไม่ได้ก็คือ การลงมือทำ อยากินอะไรก็ปลูก ผลที่ได้ก็คือบล็อกที่ผมนำเสนอให้หลาย ๆ ท่านได้เห็น นี้อาจจะเป็นก้าวแรกของชีวิตที่จะทำการเปลี่ยนแปลงตัวเองครั้งใหญ่แต่เมื่อเรามีพื้นฐานของชีวิตที่มั่นคง ทั้งร้านถ่ายรูป สวนยางพารา นาข้าว พื้นที่ 2 ไร่ ที่จะทำเกษตรแบบพอเพียง อยู่แล้วผมก็หวังว่าการเดินทางสายนี้ของผมซึ่งมันอาจจะสุดล้มไปบ้าง ก็ไม่อาจทำให้ผมกระทบกระเทือนได้มากนัก
การที่หลาย ๆ คนวัดความมั่งมี ร่ำรวย ด้วยทรัพย์สินเงินทอง ฐานะทางสังคม ซึ่งต่างจากผมซึ่งไม่เคยสนใจสิ่งเหล่านี้มากมายนัก ทุก ๆ วันก็จะใช้ชีวิตง่าย ๆ เสื้อยืดมือสอง 3 ตัวร้อย กางเกงขาสั้น รองเท้าแตะ ซึ่งใส่แบบนี้ทุกวันจนเคยชิน กินอยู่ง่าย ๆ ไม่มีอะไรมากมาย รู้จักคนเยอะมากส่วนมากในนาม กรรมการกองทุนที่รับจ้างทำบัญชีของ 25 หมู่บ้านในอำเภอนายูง รู้จักในนามช่างศิษฐ์ ช่างถ่ายรูป ในร้านเล็ก ๆ ของอำเภอนายูงซึ่งหลาย ๆ คนอาจคิดว่าผมมีพื้นฐานมาจาก ชาวนา เปล่าเลยครับ..การทำนา ทำสวน ทำไร่ เป็นสิ่งที่ยากมาก ๆ สำหรับผมแตกต่างจาก แฟนผมที่เขาเคยทำมาก่อนผม แต่นั้นใช้สิ่งสำคัญไม่ เมื่อคนเราก็มี 2 มือ เหมือน ๆ กันทำไมจะทำไม่ได้ 6 เดือนกับการเริ่มต้นทำในสิ่งที่ใผ่ฝันมานานก็เริ่มเป็นผลขึ้นมาบ้าง การทำเพื่อให้มีกินมันง่ายกว่าเราซื้อกินมากมายนัก สามารถตอบคำถามตนเองได้ว่า เราเกิดมาเอาอะไรไปได้บ้าง เรากินอะไรเข้าไปเราก็ได้อย่างนั้น สารพิษในอาหารที่เรากินทุก ๆ วันมันก็บันทอนสุขภาพเราไปทุกวันเช่นกัน
ปลูกทุกอย่างที่อยากกิน แม้จะช้า แต่ก็มีความมั่นคงทางด้านอาหารให้กับครอบครัว นี่ต่างหากคือความมั่นคงในชีวิต การพาแม่กับลูกทำในสิ่งต่าง ก็เป็นการสอนเขาทั้งสองคนไปในตัว ซึ่งความมั่นคงในครอบครัวของผมก็คงแข็งแกร่งขึ้นสักวันในเวลาอันใกล้นี้ครับ....
"ทำที่ละนิด.......ดีกว่าคิดที่จะทำ" กิจกรรมทั้งหมดที่เห็นในบล็อก จำนวน 170 กว่าบล็อกนั้นผมใช้เวลาก่อนค่ำประมาณ 2 -3 ชั่วโมงครับ...มันอยู่ที่เราจะลงมือที่จะทำหรือเปล่าแค่นั้นเองครับ...
โปรดติดตามตอนต่อไป....
จะพอเพียง...เพื่อเพียงพอ ให้ได้ในสักวัน...
.....ขอบคุณบ้านสวนพอเพียง.....ที่เป็นเหตุให้ผมเปลี่ยนแปลงตัวเองได้มากมายขนาดนี้ครับ..
- บล็อกของ วิศิษฐ์
- อ่าน 17507 ครั้ง

ความเห็น
วิศิษฐ์
26 สิงหาคม, 2011 - 21:19
Permalink
Re: 6 เดือนกับความเปลี่ยนแปลง # 1
จริงครับได้มามากแต่ต้องรักษาตนเองก็ไม่มีอะไรดีขึ้นครับ
แจ้ว
26 สิงหาคม, 2011 - 13:21
Permalink
Re: 6 เดือนกับความเปลี่ยนแปลง # 1
ใกล้คลอดแล้ว .....สำเร็จค่ะ ยกนิ้วให้
วิศิษฐ์
26 สิงหาคม, 2011 - 21:18
Permalink
Re: 6 เดือนกับความเปลี่ยนแปลง # 1
ขอบคุณมาก ๆ ครับพี่แจ้ว ใกล้ถึงฝั่งฝันแล้วพี่
OOD
26 สิงหาคม, 2011 - 13:24
Permalink
Re: 6 เดือนกับความเปลี่ยนแปลง # 1
สุดยอดค่ะ ยิ่งเห็นภาพน้องโฟกัสออกไปทำสวนกับพ่อ แม่ ทำให้แน่ใจได้เลยว่าน้องโตมาต้องเป็นประชากรที่มีคุณภาพแน่นอน
วิศิษฐ์
26 สิงหาคม, 2011 - 21:17
Permalink
Re: 6 เดือนกับความเปลี่ยนแปลง # 1
ขอบคุณมาก ๆ ครับ อยากให้เขาซึมซับในสิ่งที่ทำนะครับ
ปนัดดา
26 สิงหาคม, 2011 - 13:30
Permalink
Re: 6 เดือนกับความเปลี่ยนแปลง # 1
เห็นสิ่งที่เริ่มทำด้วยมือของเราเจริญงอกงาม ที่สำคัญได้อยู่กับครอบครัวช่วยกันคนละไม้ละมือ
ค่อยๆก้าว ความสำเร็จอยู่ใกล้แค่เอื้อมนะ
เป็นกำลังใจให้สู้ๆค่ะ
ดีใจที่ได้เรียนรู้ ...วิถีชีวิต....เพื่อนำไปทำให้เกิดผลจริง
วิศิษฐ์
26 สิงหาคม, 2011 - 21:17
Permalink
Re: 6 เดือนกับความเปลี่ยนแปลง # 1
ขอบคุณมาก ๆ ครับ อีกไม่นานก็คงไม่ได้ซื้ออะไรมากมายครับ
kanika
26 สิงหาคม, 2011 - 13:43
Permalink
Re: 6 เดือนกับความเปลี่ยนแปลง # 1
:admire2: เห็นแล้วชื่นใจ
วิศิษฐ์
26 สิงหาคม, 2011 - 13:47
Permalink
Re: 6 เดือนกับความเปลี่ยนแปลง # 1
ตอนที่ 2 และ 3 ครับถึงจะเห็นผลที่ทำทั้งหมดครับ
ann
26 สิงหาคม, 2011 - 13:57
Permalink
Re: 6 เดือนกับความเปลี่ยนแปลง # 1
เห็นถึงการเปลี่ยนแปลง การเติบโตของต้นไม้คือความภาคภูมิใจ..:cheer3: :cheer3:
ครอบครัวสุขสันต์ รูปสุดท้ายน่ารักมากค่ะ...:shy:
....ความสุขอย่างแท้จริง ด้วยหลักเศรษฐกิจพอเพียง....
หน้า