ก้าวที่..เริ่มเดิน..

เขียนโดย นายลำใย ศรีษะแก้ว เมื่อ 30 พฤษภาคม, 2012 - 12:01

หมวดหมู่ของบล็อก:

หลังจากกลับมาจากกรุงเทพ..ด้วยความคิดถึงสวนเป็นอย่างมาก..เลยรีบขนกล้ายางที่จะปลูกไปสวน..แถมข้าวเปลือกที่เป็นข้าวไร่.1 ถุงปุ๋ย.ข้าวมะลิพันธ์ดีจากบ้านพี่ชายที่สุรินทร์อีก 1 ถุงปุ๋ย..กล้ายางผมเอาไปแค่ 50 ต้น..ช่วงนี้ผมขุดปลูกคนเดียวไม่เคยกลัวเหนื่อย..แต่กลัวไม่ทัน..ลงมือทำด้วยตัวเองมันให้ความรู้สึกดีเหมือนกัน..มีความสุขทุกครั้งที่ลงมือทำ..รู้สึกเป็นตัวของตัวเอง..ภาคภูมิใจอยู่ลึกๆ..โฮะๆๆ..ไม่ใช่หน้าตาดีอย่างเดียว..ทำงานก็ได้ด้วยนะครับพี่น้อง..

ถึงจะทำอยู่คนเดียวก็มีความสุขครับ..เหนื่อยก็นั่งพักกับพื้นดิน..อืมม์..นุ่มดีเหมือนกันแหะ..ค่อยๆขนไปวางค่อยๆปลูก..อยากพักก็พักอยากทำก็ทำ..บางครั้งก็งงๆทำไปทำไมเนี่ย..แต่คิดอีกทีทำแล้วมีความสุขคนอื่นไม่เดือดร้อน..ใช้เวลาว่างให้เกิดประโยชน์..ดีกว่าอยู่หายใจทิ้งไปวันๆ..ฮ่าๆๆๆๆฮิ้วววว...

ผมเอาข้าวไร่และข้าวหอมมะลิ..ให้ตาสวนติดกันหว่านและไถกลบคราดให้เรียบร้อย..หว่านกระจายให้ทั่วสวน..วัตถุประสงค์คือกันวัชพืชและหญ้าคลุมยาง..รวมทั้งจะอาศัยตอซังข้าวคลุมยางในหน้าแล้งด้วย..ทีแรกตั้งใจจะเอามันเทศมาปลูก..แต่ตอนนี้ยังไม่มีเวลาปลูกยางเสร็จแล้วจะลองๆปลูกดูสักหน่อย..ปลูกให้มั่วๆอยู่ด้วยกันนี้แหละ..ขายได้ไม่ได้ไม่เน้นช่วงนี้เน้นบันเทิงอย่างเดียว..อิอิอิ..

ความฉลาดนี่ไม่เกี่ยวกับหน้าตาจริงๆครับพี่น้อง..หลังจากผมล้อมลวดหนามเสร็จ..จะเข้าสวนแต่ละครั้งต้องเล็งแล้วเล็งอีกหาที่ลอด..ตาเลยบอกว่าทำไมไม่เปิดลวดหนามออกสักช่องเป็นประตู..จะได้ไม่ต้องลอดเข้าลอดออกเหมือนขโมยเข้าสวน..ทั้งที่เป็นสวนตัวเอง..แหม..ตาก็ไม่บอกตั้งแต่ทีแรกปล่อยให้ผมฉลาดน้อย..ลอดอยู่ได้ตั้งนานสองนาน..ฮ่าๆๆๆๆฮิ้ววว..