เล่า ... เล่ (จริง)

หมวดหมู่ของบล็อก: 
Keywords: 

    

       บัดนี้ ... พร้อมแล้วที่ นำภาพจริงปัจจุบัน มาเชื่อมดต่อ กับมุขบาฐ ประเด็น “เล่า ... เล่(จำ)” (จะย้อนกลับไปอ่าน กรุณาคลิก ตรงนี้)

    เมื่อบอกไปก่อนหน้านี้แล้ว ว่า “เล่เปิดท้าย ... จัดได้ว่าเป็น เล่ สาธารณะ ของชุมชน” (เหตุผล กรุณาย้อนกลับไปอ่านเองครับ)  ดังนั้น ...

    ท่านคงจะพอเดาออก ว่า “เล่” ที่จะเสวนาในวันนี้  เรียกได้ว่าเป็น “เล่ สวนบุคล” ... ซึ่งมีทั้งที่เป็น”เอกชน” ... ไปจนถึง “หุ้นส่วน” ... แต่ไม่ถึงกะจดทะเบียน เป็นห้างหุ้นส่วน แต่ประการใด

    เอาเป็น สรุปได้ว่า “เล่” ที่เล่าในวันนี้ .. “มีเจ้าของ” .. ก็แล้วกัน ... จะเป็น สิทธิ์ ของครอบครัว (คนในครัว ร่วมกันทำ) ... หรือ สิทธิ์ร่วม ของคนต่างครอบครัว ... ไม่ต้องค้นลึก

    ให้รู้เพียงว่า “เล่” ประเภทนี้ ห้ามถือวิสาสะ ลงไป “กวาด เก็บ ปลา” ที่อยู่ในตัว “เล่” ก่อนได้รับอนุญาตจาก “เจ้าของสิทธิ์” เป็นอันขาด ... มิฉะนั้น อาจถูกดำเนินคดีในข้อหาลักทรัพย์ ได้ นะขอรับ

    เอาละครับ ... บริบทพรรณนา “เล่” ก็เอวํ ... จะนำไปรูจักตัว “เล่” ต่อ นะครับ ...

      พร้อมรึยัง ? .... พร้อมแล้ว กรุณาตามมาครับ

    “เล่” ที่นำมาให้รู้จักวันนี้ ชาวบ้าน (บ้านข้าพเจ้า) เรียกขานกันว่า ... “เล่ คอหัก” ... หรือ ““เล่ หักคอ”

    โครงสร้างพื้นฐาน ของ “เล่ หักคอ” ก็เหมือน ๆ กะ“เล่ เปิดท้าย” ที่ท่านรู้มาแล้วนั่นแหละ ... ไม่ว่าจะ “เกียด” หรือ “ฟากหน้าน้ำ” ...

 

 

 

 

     ตัว “เล่ หักคอ” มองจาก  “เกียด” ... หน้าเล่ ... ลงไปหาตัวเล่

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

     อีกรูป ... ดูใกล้ ๆ ....

     เป็นมุมมองจาก สะพาน ที่ใช้เดินข้ามไปยัง ตัว เล่


 

 

 

 

    ตัว “เล่” ประเภทนี้ ถึงแม้จะยกสูงพอ ๆ กัน ก็จริง ... แต่ขนาดความกว้าง ต่างกันหลายเท่า ... เพราะแรงงานในการสร้าง น้อยกว่า ... แม้จะสร้างโดยผู้มีทุน ก็เถอะ ! ... ความกว้างของ “ตัวเล่” ก็ยังคงแคบอยู่ดี ... เพราะไม่จำเป็นต้องนั่งแถวหน้ากระดาน จ้องครอบปลา ... ?

       อยากลงไปดูใน เล่ แล้วใช่ไหมเอ๋ย .... ได้เลย ตามมานะครับ

    อ๊ะ ! .... อ๊ะ !  อ๊ะ ! …. ระวังหน่อยซีครับ ... เขาใช้ “ไม้ไผ่ตงลำเดียว” พาดอย่างนี้แหละ ... ไม่ต้องกลัว ครับ จับราวไม้ไผ่ ที่อยู่ใน ระดับพอดีเกาะ ให้มั่น ก็แล้วกัน ... พร้อมนะครับ ... หากยังไม่ค่อยคุ้น ก็ค่อยไต่นะครับ ...

    จับมั่น ๆ นะครับ ... จะได้ไม่ร่วงลงไปกระแทก กะหินก้อนใหญ่ ก้อนน้อย ที่นอนคอยอยู่เบื้องล่าง ... ครับ ... นั่น อย่างนั้น ... ดีแล้วครับ

                อ้า า า า ... ถึงแล้ว ... ลงมาเลยครับ

 

 

 

 

    เห็นยัง ... แคบ ... อย่างที่บอกไหม ละครับ ...?

 

 

 

 

 

 

 

 

 

    ทีนี้ ... มองไปทางด้านเหนือน้ำซีครับ ...

       ที่เห็น ไกล ๆ น่ะ ... “เกียด” ที่จะกันปลามาที่ “ฟากหน้าน้ำ” ปาก” “เล่” ครับ

    แล้วที่เห็นต่างระดับ ถัดมาจาก “ฟากหน้าน้ำ” ตรงนั้นแหละครับ ที่เขาเรียกว่า “คอ”


 

 

 

 

      ขยับเข้าไปดู ใกล้ ๆ ก็ได้นะครับ ... จะได้เห็นชัด ๆ ..

 

 

 

 

    ครับ ที่เรียกว่า “เล่ หักคอ” ก็เพราะพื้นต่างระดับ ส่วนนี้แหละครับ ...

    พื้น ส่วนล่าง ถูกสร้างลดระดับลงจากพื้นหน้า ประมาณ 1 ฟุต และสอดซ้อนลึกเข้าไป ประมาณ 1 ช่วงแขน

    ด้านใน ระหว่างพื้นทั้งสอง ปิดกั้นช่องว่าง ไว้ด้วยกระดาน


 

 

 

 

    ทีนี้พอจะเดาได้รึยังครับ ... ว่าเขาหักคอไว้ทำไม ?

    ปลาที่ “ลงเล่” ประเภทนี้มาแล้ว น้อยนักที่จะย้อนขึ้นไปได้ ... ส่วนใหญ่จะหลงเข้าไปอยู่ที่ ใต้คอเล่ นั่นแหละ ! ...  เจ้าของ “เล่” ... ก็จะใช้ลำไผ่ “กวาด” ออกมา แล้ว “เก็บ” ... เป็นระยะ ๆ

    ข้าพเจ้า จึงได้เรียนไว้ในตอนต้นว่า หากไม่ใช่เจ้าของ เล่ ห้าม “กวาด เก็บ ปลา” ไงครับ

        เอ้า ... หันไปดู ด้านท้าย ของ “เล่” ที่ยกสูง บ้าง

 

 

 

 

   ล่องฟาก ที่เห็นโหว่อยู่นี่ ... เขาเว้นไว้เป็นช่องกวาดขยะ ทิ้งลงน้ำไปครับ ...

   ช่องนี้ บาง “เล่” บางลูกก็ไม่มีหรอกครับ เพราะไม่จำเป็น

 


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

     ชะโงกหน้า ดูเลยไปท้าย “เล่” ... ? ? ?

 

 


 

 

 

 

    เป็นไงบ้างครับ ... ดูแล้ว รูจัก “เล่” ... เพิ่มขึ้นไหม?

    ที่พามาชมนี่ ... เป็น “เล่” มาตรฐาน ทั่ว ๆ ไปครับ ... คือ สร้าง “คอ” ไว้ 1 คอ

     ที่ วิจิตสมาหรา สูงกว่ามาตรฐานก็มีให้ดูนะครับ ...

             มา ...! ... ไปดูกัน

 

 

 

 

 

 

   “เล่” ลูกนี้แหละครับ



 

 

 

 

 

 

                           ไหน ๆ มาทั้งที ... ลงไปดูซักหน่อย เนาะ

 

 

 

 

    เห็น ไหมครับ ... เขาสร้าง “คอ” ไว้ “2 คอ” ...

    น้ำไม่มากนัก ก็จับปลาที่ติดอยู่ใน”คอล่าง” ...

    หากน้ำหลากนองมาก ... ก็จับเอาจาก “คอบน”

    “เล่” ลูกนี้ ช่วงปลาลง ที่ผ่านมาเมื่อ 2 – 3 เดือน ... ทำเงินให้เจ้าของ ถึง เลข 6 หลักเชียวละ

 

 

 

                 มาถึงตรงนี้ ... ท่านคงรู้จัก “เล่” พอควร ...

          บางท่าน อาจชื่นชมใน "ภูมิปัญญา ของคน"

    บางท่าน อาจรำพึงว่า “เป็นการใช้ปัญญา หลอกเอาเปรียบ สัตว์ ..."

               ก็สุดแต่จะคิด ...

    เพียง คิด & ทำ ทุกอย่าง ... ให้เหมาะสม พอดี ... ทุกข์ .. ก็คงปรากฏกระทบน้อยลง แหละ

                                    สวัสดี ครับ

ความเห็น

สวัสดีค่ะ ลุงปาโล - ภูมิปัญญาที่ชาญฉลาดเลยนะคะ มีคอหักสองคอกันไว้จะเก็บปลาคอหักบนหรือล่างได้หมด ทิพย์ขอบคุณลุงปาโลมากๆคะ ที่นำเรื่องราวดีๆของเล่มาให้รู้จักได้เรียนรู้การจับปลาแบบเล่  ลุงปาโลค่ะ ปลาส่วนมากที่เขาจับได้จากเล่ เป็นปลาชนิดใดเหรอค่ะ  :beg: ปล.ทิพย์ชอบภาพทุกภาพ เพราะเหมือนได้เข้าไปอยูในเหตุการณ์จริง ตื่นเต้นตอนเดินเนี้ยล่ะ เดินไม่ดีมีสิทธิ์ตกลงไปเจ็บก้นแน่ๆๆ 

ชีวิตที่เรียบง่ายกับความพอใจในสิ่งที่มี

   วิสัชนา : เป็นปลาน้ำจืด หลาย ๆ ชนิดครับ ...

                แต่ ที่เจ้าของ เล่ ต้องการ เพราะเป็น "ปลาทำเงิน" มี สองชนิด คือ :-

      "ปลาหุดทั้งตัว ซึ่งเขาขายกัน กิโลกรัมละ 300 บาท – 400 บาท แต่หากขาย เฉพาะขี้ที่หมักเกลือได้ที่แล้ว 1 ช้อนคาว สนนราคาอยูที่  ประมาณ 50 บาท

                             และ

         "ปลามูแกะซึ่งเขาขายกัน กิโลกรัมละ 400 บาท – 500 บาท อันนี้ขายตัวอย่างเดียว ไม่ขายขี้ ... ฮึ ๆ ๆ  (อยากเห็นตัว คลิกตรงนี้ จะ)

ดักทีเดียว...ทั้งคลองเลย  เลข6หลัก  ไม่น่าเชื่อนะ  ทำอะไรที่ดูระดับชาวบ้าน ก็รวยได้

ตามมาต่อภาคสองค่ะ น่าสนใจมากๆเลย ขอบคุณสำหรับความรู้ค๊า

คุณลุงคะ ขอบอกว่าปลาหุดมีหน้าตาหน้าเกลียดมากแต่ว่าชาตินี้จะได้ลองลิ้มชิมรสกะเค้าไหมนี่ อยากจะลองกินบ้างเข้าทำนองเกลียดตัวกินไข่เกลียดปลาไหลกินน้ำแกงค่ะ และอยากเห็นตอนเข้าจับปลาในเล่คงจะน่าตื่นตาตื่นใจกับจำนวนปลาแน่ๆ

รู้จัก  เล่  แล้วค่ะ  ขอบคุณคุณลุงนะคะ

ตามไปอ่านบล็อกก่อนแล้วค่ะ  ได้ความรู้เพิ่มเติมมากมาย นาน ๆ มาที มีของดีมาอวด  อเมซิ่งไทยแลนด์ค่ะคุณลุง

ได้เห็น "เล่" แล้ว ได้ความรู้เพิ่มขึ้นเยอะเลยค่า ขอบคุณมากๆ เลยค่า :cute:

ตามมาอ่านหาความรู้ด้วยครับ ขอบคุณ ครับ ลุง

ขอบคุณมากค่ะคุณลุง เล่ เป็นความรู้ใหม่ที่น่าทึ่งจริงๆ

หน้า