วันนั้นทำ ... วันนี้กิน

   ย้อนหลังกลับไป ... เมื่อสามวันก่อน (16 มกราคม พ.ศ. 2556)

     วันนั้น ข้าพเจ้าได้นำ เรื่อง “วันนี้ ... มีสอง” มาให้อ่านกัน  คงจะพอจำกันได้ หากลืม ก็ (อ่านซ้ำคล๊ิกตรงนี้) ได้นะครับ ...

    หนึ่ง ในสอง ที่นำเสนอวันนั้น คือ “การทำแหนม”

     วันนั้น วันทำ ... ล่วงมาวันนี้ ... ได้กำหนด นำมาเข้า เมนู ตามชอบแล้วครับ ลูกเขาจะรีบไปเมืองกาญ ฯ ...เลยจัดเมนูง่าย ๆ ... .sh

          นี่ครับ ... เมนู "แหนมอบ"

     ท่านละ ชอบ เมนูอะไร ก็แบ่งสิครับ ... เข้า หมฺรับ กันตามชอบ

     ทานคาว แล้ว ก่อนรั้งท้ายด้วยน้ำจืดล้างคอ ... น่าจะมีหวาน ขัดตาทัพไว้สักขนาน เนาะ ... พอดีเหลือบไปเห็น วัสดุ ที่จะเข้าเมนูวางอยู่ ... ฮือ ... ก็ดีเหมือนกัน

     เอ้า ... เอาครับ ... จัดให้ ...

     “ฮวงซัวโอ่ว” หรือ “เผือกหิมะ” ... ครับ

     ลูกเขาเอาเผือกหัวงาม ... ยัดใส่เป้ ขึ้นเครื่องมาจากเลย ... หัวหนึ่ง เหมาะจะทำ เผือกหิมะ ...

     ทำแล้วออกมา ไม่ค่อยกล้าเรียก “เผือกหิมะ” นัก เพราะ ส่วนผสมไม่ครบถ้วนครับ ... ค้นตู้เย็นจนทั่วแล้ว ไม่เจอต้นหอม จึงไม่ได้ซอยใส่ลงไป ... ได้เพียงโรยงาขาว (ตัวดำ เลยไม่ชอบงาดำครับ)

     เอานา ฮวงซัวโอ่ว ก็ ฮวงซัวโอ่ว ... หยวน ๆ ก็ละกัน เนาะ

     สำหรับเศษ ๆ เผือก ส่วนเกินจากการเข้า เมนู อวงซัวโอ่ว ใส่ถุงเก็บไว้ก่อน ... รอรถกับข้าว จะได้ซื้อ ปลาทูนึ่ง มาร่วมสมานสามัคคี ในเมนู “แกงส้ม” ก็ที่ ภาคกลางเขาเรียก “แกงเหลือง” นั่นแหละ

     ขออนุญาต ยุติแค่นี้ก่อนนะครับ  จะได้ลงมือทานซะที ... เพราะ ฮวงซัวโอ่ว หากปล่อยทิ้งไว้นาน ... ความกรอบนอก นุ่มใน .... ก็จะเปลี่ยนสถาน  เป็น ... นุ่มทั้งนอกทั้งใน ครับ

หวัดดี