ศุกร์สบาย กับ พืชผักผลไม้และขนมไทยจากตลาดเช้า

หมวดหมู่ของบล็อก: 

    Laughing สวัสดีครับทุกท่าน ศุกร์สบายวันนี้ก็นำภาพมาฝากให้ชมแบบสบายๆตามสไตล์ศุกร์สบายเช่นเคยละครับ.. สืบเนื่องจากการกลับไปบ้านแม่วันก่อน(อ.สทิงพระ จ.สงขลา) มีโอกาสไปตลาดเช้าเห็นมีบางอย่างที่น่าสนใจจึงเก็บภาพมาฝากให้ชมกัน เผื่อว่าบางท่านอาจยังไม่รู้จัก หรือรู้จักแต่นานแล้วไม่ได้เห็น มาระลึกความหลังเล็กๆกันนะครับ

 

ตลาดเช้าหน้าอ.สทิงพระ 

 

มาเริ่มกันจาก ลูกจัน หรือว่า ลูกจันทร์ ไม้ที่มีที่มาของชื่อ และลักษณะการมีผลที่แปลกจากไม้อื่นๆกันก่อน ตลาดนี้มีให้เห็นบ่อยซื้อมาหนึ่งถุง...หรือท่านใดอยากได้ข้อมูลเพิ่มดูที่นี่ไดัครับ: http://www.gotoknow.org/posts/449035

   

สะตองอก หรือเรียก สะตอหมาน หรือเปล่า? ที่ปกติเราจะเห็นแต่ฝักสะตอสดที่มาวางขาย แต่วันนี้เจอแบบนี้ครับ แม่ค้าบอกแกะจากฝักสุกตามภาพด้านขวามือครับ

 

มะขามอ่อน ทำอาหารได้หลากหลายเมนู จะตำน้ำพริก หรือจะต้มเนื้อ ต้มปลา ซดน้ำแกงได้แรงอกจริงๆ

 

ต้นกล้าปูเล่ มีมาขายด้วยนะ ต้นละ๑๐บาท อุดหนุนมา๓ต้นครับ

ใครอยากอาหารเมนูเปรี้ยวๆ มีส้มชะมวงขายด้วยนะ

 

ชมผลไม้และพืชผักไปแล้ว ไปชมขนมไทยๆของท้องถิ่นนี้กันบ้าง...ข้าวเหนียวหม้อแกงลิง เห็นแล้วอยากกินมั๊ยครับ?

  

ขนมดู หรือบางคนเรียก ขนมขี้แมว ใหม่ๆหอมน่ากินอย่างมาก

  

ปิดท้ายกันกับขนมที่ชื่อว่า ตังเม หรือว่า ตังเห ก็ใหม่ๆเหมือนกัน จะอร่อยหรือไม่ต้องถามน้องสมจิตแล้วแหละครับ

 

สำหรับเรื่องอ่านขำๆวันนี้มาแล้วครับ ในชื่อเรื่อง

 

ตายละ

 

เศรษฐีบ้านนอกคนหนึ่งมาเที่ยวกรุง จะเข้าพักโรงแรมชั้นหนึ่งให้สมฐานะจึงถามขึ้นว่า

 

เศรษฐี :  “ ที่นี่เขากินอาหารกันเวลาไหนบ้าง? “

 

บ๋อย    :  “ อาหารเช้าตั้งแต่ ๗ โมง ถึง ๑๑ โมง อาหารกลางวัน ๑๑ โมงถึง ๓ โมง อาหารเย็น ตั้งแต่ ๓                โมง ถึง ๒ ทุ่ม อาหารค่ำตั้งแต่ ๒ ทุ่ม ถึง ๕ ทุ่ม “

 

เศรษฐี :   สีหน้าแสดงความผิดหวัง “ ตายละ  กินตั้งแต่ไก่โห่จนกระทั่งเข้านอน แล้วฉันจะเอาเวลา                 ที่ไหนไปเที่ยวล่ะ “

 

                                                                                                                                           ดาร์

 

                                                                                                                                                                                                                    จากการ์ตูนมหาสนุก

      ขอให้มีความสุขกันทั่วหน้านะครับ สวัสดี.

 

ความเห็น

ขนมดูไม่ได้เห็นนานแล้ว  อยากกินจัง น้ำพริกมะขามอ่อนก็น่าสน...

รวมแล้วทั้งสองรายการอยากกินว่างั้น

..โอกาสไม่ได้มีทุกวัน..

 

ตอนเรียนที่่กัลยาณีฯ พี่และเพื่อนจะผลัดกันรีบไปโรงเรียนตั้งแต่เช้า ๆ เพื่อเก็บลูกจันทร์
เก็บใส่กระเป๋านักเรียนไว้แต่ต้องห่อกระดาษก่อนนะ ไม่งั้นเผลอโดนทับสมุดจะเปื้อน
พอตอนบ่าย ๆ ว่าง ๆ ก็ชวนกันกิน หวาน ๆ ขี้ฟันเหนียวหนึบนิ แต่หนุกหนาน 
* มาเจอต้นจันทร์ใหญ่ ๆ อีกครั้งตอนไปบวชลูกชายที่วัดชลประทานฯ
ลูกตกพื้นเต็มโคนต้น พี่สาวพี่ยังเก็บมาเพาะและนำไปปลูกที่วัดใกล้ ๆ บ้าน
** ถ้าพี่มีโอกาสไปตลาดนี้พี่ก็จะซื้อเหมือนกัน ส่วนหมานตอน่าจะหอมฉุยนะ 
ปล. ฝากถึงลุงเรินด้วยว่าเศรษฐีคนนั้นครูนวลนึกว่าลุงเรินนันฮึ

ขอบคุณครับพี่นวล ที่มีประสบการณ์มาแชร์สู่กันฟัง ผมไม่มีประสบการณ์เรื่องนี้เลยเพราะแถวบ้านผมไม่มีต้น เคยไปเห็นต้นครั้งหนึ่งที่เกาะโคบ ของอำเภอปากพะยูน จ.พัทลุง

ถ้าพี่มีโอกาสผ่านมามีหลายตลาดครับที่พอจะหาซื้อได้ วันเสาร์กับวันพฤหัสนัดหัวถนนศรีไชย วันอาทิตย์นัดทิ้ง นัดคูขุดวันอังคารกับศุกร์ แล้วก็วันพุธนัดวัดกลางครับ

เศรษฐีลุงเริน ฮ่าา งานเข้าแล้วครับ

..โอกาสไม่ได้มีทุกวัน..

 

" ผมเปล่าหนา พี่นวลเอง ผมเปล่าว่าหนา พี่นวลว่าเอง... "

..โอกาสไม่ได้มีทุกวัน..

 

เอ ใช่ลูกจันนี้มัยค่ะที่เขาเอาเม็ดมาขูดเป็นผงลูกจัน

ข้าวเหนียวหม้อแกงลิงน่ากินจัง น่าอร่อยด้วยนะค่ะคุณเสิน ขอบคุณค่ะ

เห็นมะขามอ่อนแล้ว นึกอยากกินน้ำชุบขามอ่อนจังเลย

ผงลูกจัน อันนี้ผมก็ไม่แน่ใจที่มาที่ไปเลยครับ

ข้าวเหนียวหม้อข้าวแกงลิงอร่อยครับ รวมทั้งน้ำชุบส้มขามอ่อนคลุกข้าวร้อน ฮายหรอยนิ

..โอกาสไม่ได้มีทุกวัน..

 

น่าจะมาจาก จันทน์เทศ นะคะ
เพราะแถวร่อนพิบูลย์ชาวบ้านจะใช้เนื้อทำผลิตภัณฑ์จากลูกจันทน์หลายอย่าง
เช่น หยี แช่อิ่ม เส้น น้ำลูกจันทน์ ฯ ส่วนเมล็ดและเปลือกหุ้มเมล็ดตากแห้ง ส่งขายร้านขายยา

ขอบคุณครับพี่นวล.. ทางบ้านผมไม่มีสักจันทร์ มีแต่คนชื่อ จันทร์ เท่านั้นครับ ฮ่า

..โอกาสไม่ได้มีทุกวัน..

 

หน้า