ความสุข 5 ขั้น
ความสุข ความสุข ความสุข
พวกเรามีความสุขกันแล้วหรือยัง แล้วสุขขั้นไหน
ความสุขต้องมีขั้นด้วยหรือ สุขสุด ๆ สุขมั๊ก ๆ โลกสีชมพู แค่นี้พอยัง
วันนี้ผมมีความสุขในอีกมิติวัดหนึ่งมาแบ่งปันกับเพื่อนทุกท่าน
.....................
วันก่อนโทรหาที่บ้าน ได้ยินเสียงชุลมุนส่งมาตามสาย สักพักก็มีเสียงรายงานสดสถานะการณ์เข้ามา....
เหตุเกิดที่บ้านอาม่า..
สถานะการณ์ คุณแม่อายุ...(เป็นเพียงตัวเลข) (แม่เปรี้ยว) ป่วย คุณลูกหิว อาม่าขายของเหนื่อย...
วิกฤติ ความไม่ลงตัวของความต้องการแต่ละคน......
สักพักสายเปลี่ยนไปสัมภาษณ์คุณลูกคนโต "น้องปิ่น"...
คุณลูก 6 ขวบ ผู้มีส่วนร่วมในเหตุการณ์คือหิว ชิงผ้าห่มกับน้องคนเล็ก 3 ขวบ "น้องปริม" จนเป็นเหตุให้ไปชนโยเกิร์ติหก เป็นเหตุให้คุณแม่ที่ป่วยปรี๊ดแตก.... ลูกบอกว่า..."เบื่อ"
จึงถามเขาว่า "หนูรู้ไหม เบื่อคืออะไร?"
คุณลูกตอบว่า "เบื่อแม่" (ลูกไม่เข้าใจคำถาม
)
ถามต่อว่า รู้ไหมว่าทำไมคนเราถึงเบื่อ?
คุณลูกตอบว่า "แม่บ่นมาก" (ลูกไม่เข้าใจคำถาม ประมาณว่าพ่อพูดภาษาอะไรอ่ะ
)
จึงบอกว่าพ่อจะเล่าอะไรให้ฟัง..... เรื่องคือว่า วันก่อนที่หนูอยากกิน MK แล้วพ่อพาไปกิน หนูชอบไหม? ชอบค่ะ แล้วพอหนูกินอิ่ม พ่อบอกให้หนูช่วยพ่อกินต่อเพราะมันยังไม่หมด หนูชอบไหม? ไม่ชอบค่ะ เบื่อไหม? ไม่ค่อยเบื่อมาก
เอาล่ะหากว่าหนูหิวข้าว พ่อให้หนูกินข้าว หนูชอบไหม? ชอบค่ะ
แล้วหากว่าหนูไม่หิวกำลังเล่นอยู่ พ่อให้กินข้าว หนูชอบไหม? ไม่ชอบค่ะ ถ้าพ่อคะยั้นคะยอให้หนูกิน หนูจะชอบไหม? ไม่ขอบค่ะเบื่อ...
เอาหล่ะหนูเห็นไหม ว่าอะไรเกิดขึ้นในเรื่องที่พ่อเล่ามา
สิ่งที่เป็นสิ่งเดียวกันกับที่เราชอบ เราอยากทำ แต่ทำไมเรากลับไม่ชอบมันได้ในทีหลังได้
แสดงให้เห็นว่ามันไม่ใช่ขึ้นอยู่กับสิ่งนั้น ๆ เสมอไปใช่ไหม?
แล้วทำไมเราต้องเบื่อ หรือทำไมเราถึงได้ชอบสิ่งนั้น ๆนะ
หรือว่า ความเบื่อ ความชอบ เป็นเพียงกระบวนการของร่างกายที่ทำให้เราทำสิ่งต่าง ๆ .......(Bla Bla Bla อีกสักพัก)...... (ตอนนี้หนูรักแม่แล้ว แต่หนูกะลังเบื่อพ่อม๊าก ก ก กค่ะ
)
อันที่จริงเรื่องไม่ได้จบแบบนี้หรอกครับ ความจริงคือน้องปิ่นเขาถามคำถามต่อ แล้วผมก็อธิบายต่อเรื่องที่มีคนที่ค้นพบการอยู่แบบไม่เบื่อเลย จนท้ายสุดน้องปิ่นก็ถามว่า พ่อรู้เรื่องนี้ได้อย่างไร......แล้วผมก็เล่าต่อสักพัก
ความจริงเจตนาผมวันนั้นแค่เบี่ยงเบนประเด็นให้ลูกลืมสิ่งที่เขาจดจ่อจนเบื่อเท่านั้นครับ ส่วนในวงเล็บที่ในเรื่องเล่าให้ฟังนั้น ผมเขียนแซวความคิดแทนน้องปิ่นเป็นบทส่งท้ายเรื่องครับ
.....................................
พวกเราว่าทำไมคนต้องเบื่อ คนต้องชอบ?
เบื่อ ชอบ คืออะไร?
เราเกี่ยวอะไรกับเบื่อ ชอบ? มันเกี่ยวอะไรกับสุขกับทุกข์ไหมหนอ
????????????????????????
ความสุข ความสุข ความสุข
พวกเรามีความสุขกันแล้วหรือยัง แล้วสุขขั้นไหน
ความสุขต้องมีขั้นด้วยหรือ สุขสุด ๆ สุขมั๊ก ๆ โลกสีชมพู แค่นี้พอยัง
วันนี้ผมมีความสุขในอีกมิติวัดหนึ่งมาแบ่งปันกับเพื่อนทุกท่าน
http://www.4shared.com/document/ktjuSeMf/_5_.html
ขอให้มีความสุขในทุกเวลา ทุกวันครับ ......Happy every day.....
- บล็อกของ happyfarmer
- อ่าน 6016 ครั้ง

ความเห็น
บุญพา
16 กันยายน, 2010 - 05:35
Permalink
ขอบคุณ
สำหรับข้อคิดดีๆ ความสุข 5 ขั้น
คนเรารู้สึกมีความสุขได้นั้น เพราะว่าพอใจกับสิ่งนั้น ใช่เลย..ค่ะ
จะพยายามมีความสุขกับทุกวัน ขอบคุณค่ะ
happyfarmer
16 กันยายน, 2010 - 06:12
Permalink
ยินดี ๆ เสมอครับ
ยินดี ๆ เสมอครับ ขอให้มีความสุขทุก ๆ วันครับ
เป้าหมายสูงสุดของเกษตรกรรม ไม่ใช่การเพาะปลูกพืชผล แต่คือการบ่มเพาะ ความสมบูรณ์แห่งความเป็นมนุษย์.... มาโซโนบุ ฟูกูโอกะ
ลุงพูน
16 กันยายน, 2010 - 06:00
Permalink
ขอบคุณ
สำหรับเรื่องราวดีๆ ที่นำเสนอ ครับ
happyfarmer
16 กันยายน, 2010 - 06:09
Permalink
ยินดีเช่นเคยครับลุงพูน
ยินดีเช่นเคยครับลุงพูน สบายดีนะครับ
เป้าหมายสูงสุดของเกษตรกรรม ไม่ใช่การเพาะปลูกพืชผล แต่คือการบ่มเพาะ ความสมบูรณ์แห่งความเป็นมนุษย์.... มาโซโนบุ ฟูกูโอกะ
ลุงพูน
16 กันยายน, 2010 - 06:11
Permalink
คุณhappyfarmer
สบายดีครับ ขอบคุณครับ
นงคราญ วชิรา
16 กันยายน, 2010 - 07:49
Permalink
happy farmer
ขอบคุณที่แบ่งปันสิ่งดีๆค่ะ.........
happyfarmer
16 กันยายน, 2010 - 08:02
Permalink
ยินดีครับ
ยินดีครับ พี่นงคราญ
ได้รับมาเยอะแล้ว ก็อยากให้ต่อ ๆ กันไปเยอะ ๆ เพิ่มขึ้นครับ
เป้าหมายสูงสุดของเกษตรกรรม ไม่ใช่การเพาะปลูกพืชผล แต่คือการบ่มเพาะ ความสมบูรณ์แห่งความเป็นมนุษย์.... มาโซโนบุ ฟูกูโอกะ
ตองอู
16 กันยายน, 2010 - 08:34
Permalink
happyfarmer..^_^..
บ้านสวนฯอบอุ่น...เพราะทุกคนแบ่งปันสื่งดีๆมาเล่าสู่กันฟังเสมอเลยค่ะ...ขอบคุณอีกทีค่ะสำหรับเรื่องราวดีๆ..^_^..
MSN/MAIL/HI5 : Tongau_oomsin[at]hotmail[dot]com
happyfarmer
16 กันยายน, 2010 - 09:16
Permalink
ยินดีครับ...สังคมอุดมคติ
ยินดีครับ...สังคมอุดมคติ เริ่มได้ที่นี่ เริ่มด้วยการให้ การแบ่งปัน
สังคมแบ่งปัน อบอุ่นดั่งอยู่ท่ามกลางญาติมิตร
เป้าหมายสูงสุดของเกษตรกรรม ไม่ใช่การเพาะปลูกพืชผล แต่คือการบ่มเพาะ ความสมบูรณ์แห่งความเป็นมนุษย์.... มาโซโนบุ ฟูกูโอกะ
สายพิน
16 กันยายน, 2010 - 11:41
Permalink
คุณ นุ เรื่องดีๆแบบนี้(ชวนคิดค่ะ)
คำถามง่ายๆนะคะ คุณ นุ ฟังแล้วเส้นใยประสาทในสมองของหนูน้อยวัยหกปี ต้องแตกร่างแหประสานกันขนานใหญ่เลยค่ะ เชื่อว่าหนูน้อยอาจจะอยากคิดต่อยอดเรื่องเอง(ตามประสา) เลยหันมาเบื่อคุณพ่อแทน
อย่างนี้นะคะ หากประเทศไทย มีคุณพ่อกับคุณลูก ช่วยกันคิด ช่วยกันถามอีกหลายๆสถานการณ์ เชื่อได้เลยค่ะ ว่าอนาคตประเทศไทยต้องเข้มแข็งขึ้น ทุกวันนี้ โอกาสอย่างนี้มีน้อยจังเลยค่ะ เสียดายที่เขาหมดเวลาไปกับบางสื่อที่สอนให้เขารู้จักแต่สิ่งที่ทำให้เบื่อหน่ายเร็ว โฆษณาที่ไม่ค่อยซ้ำกัน
อ้าว ...แต่ลงท้ายขายของอย่างเดิม
ขอบคุณนะคะ วันนี้มีความสุขค่ะ ได้ฟังเรื่องดีๆแบบชวนคิดค่ะ
หน้า