อย่างที่บอกนะครับว่าระหว่างทางนั้นวิวดีเนื่องจากแถวนั้นอยู่ใกล้ภูเขา นอกจากวิวดีแล้วชาวบ้านแถวบ้านพี่แจ้วจะปลูกผักต่างๆ ไว้หน้าบ้านเกือบทุกบ้าน บางบ้านปลูกตะไคร้ข้างถนนก็มี นี่คือความแต่กต่างระหว่างหมู่บ้านพี่แจ้วกับหมู่บ้านผม หมู่บ้านผมส่วนใหญ่ไม่มีใครปลูกผักไว้กิน ถนัดที่จะซื้อทั้งนั้น แถมว่างจากทำงานก็มี OTOP รำพัดอีกต่างหาก เอ้อ! เหนื่อยแทน ซึ่งผมอาจจะพูดเหมารวมทั้งจังหวัดเลยก็ว่าได้ "ครัวตรังอยู่ที่พัทลุง" เพราะพืชผักที่ขายในตรังส่วนใหญ่มาจากพัทลุงทั้งนั้น

    บ่นพอแล้วเข้าเรื่องสองข้างทางดีกว่า

     วันนี้ต้องไปส่งหลานที่อำเภอชะอวดอีกเช่นเคย ได้นัดแนะกับพี่แจ้วไว้ แล้วว่าจะแวะเยี่ยมขากลับ แต่พอหลานรู้ว่าจะแวะเที่ยวก็ขอไปด้วย กลายเป็นแวะเยี่ยมพี่แจ้วขาไปเลย บ้านพี่แจ้วอยู่ อ.ศรีนครินทร์ มาจากตรังก็เข้าทางเส้นทางไป อ.กงหรา เข้าไปซัก 4 กิโลเมตร พี่แจ้วบอกมา ก็เข้าไปตามเส้นทางที่พี่แจ้วบอก เมื่อเลี้ยวเข้าเส้นทางนั้นเข้าไปได้ซักระยะหนึ่งก็ต้องทึ่งกับวิวทิวทัศน์ที่สวยงาม คนที่อยู่ประจำอาจไม่รู้สึกอะไร แต่เป็นสิ่งแปลกตาสำหรับผมและหลานๆ ที่ไปด้วย เอาก็บ้านผมไม่มีแบบนี้นี่ ที่นาติดภูเขาวิวดีสุดๆ

     ครั้งที่คุณหมอเจ๊ คุณหมอจากโรงพยาบาลกระบี่มาเยี่ยมบ้านสวนพอเพียง ก็มีถั่วชนิดหนึ่งมาฝาก แล้วผมก็นำมาปลูกในกระสอบ ผลที่ได้

พวงเดียวกันครับ แต่ถ่ายห่างกันหลายวัน

   คนไทยส่วนใหญ่โดยเฉพาะเกษตรกรและผู้ใช้แรงงานถูกมอมเมาให้เป็นปลาที่เวียนว่ายอยู่ในน้ำวนที่มีสภาพของน้ำเน่ามานานหลายปีจนมีสภาพร่างกายและจิตใจที่ทรุดโทรม  หลงลืมวิถีชีวิตดั้งเดิมและมัวเมากับวิถีจอมปลอมที่เอาความฟุ้งเฟ้อมาล่อ  พ่อแม่ทำงานด้วยความเหนื่อยยาก แต่ลูกหลานกับหลงไหลกับเครื่องล่อยุคใหม่จนไม่อาจพ้นหนี้ที่มีแต่จะเพิ่มพูนขึ้น  อย่าพูดถึงการช่วยเหลือประเทศชาติและสังคมเลย  แม้กระทั่งตนเองและครอบครัวก็ไม่สามารถเอาตัวรอดได้  จึงเป็นสาเหตุที่ต้องสูญเสียที่ทำกินไปตามเป้าหมายของนายทุน....

   ได้อ่านเรื่องธนาคารต้นไม้ของแถวชุมพรมาหลายครั้งแล้ว เป็นเรื่องที่ดีมาก ต้นไม้มีประโยชน์หลายด้าน ตอนนี้กลับมานั่งคิดว่าหากเราเริ่มปลูกต้นไม้บ้าง ถ้าตอนเราอายุ 15 ป่านนี้เราคงไม้ต้องมาซื้อไม้มาสร้างบ้าน

สวัดดีครับผมอยู่  ม.1 โรงเรียนสตรีพัทลุง ผมอยู่ ตำบลลำสินธ์ ได้เข้ามาเว็บนี้หลายครั้งแล้ว เลยตัดสินใจ สมัครสมาชิกด้วย หวังว่าทุกท่านที่ได้เป็นสมาชิกอยู่แล้วคง

ยินดีต้อนรับผมอีกคนด้วย

แล้ววันหลัง ผมจะแนะนำเกี่ยวกับพืชสมุนไพรรอบๆบ้านของผมครับ

 เด็ก ลำสินธ์

หลังจากได้เริ่มเดินก้าวแรก ก็เริ่มมีระยะทางให้หันไปมอง

ว่าที่ผ่านมามีอะไรเกิดขึ้นบ้าง

แต่ตอนนี้หันไปก็ยังไม่ค่อยเห็นอะไรเพราะ ... เพิ่งเริ่มเดิน

แต่ไม่เป็นไร ... ช่างมัน ... มองไปข้างหน้าดีกว่า

ทำลืมไปซักพัก แล้วค่อยหันกลับไปดู

คงมีอะไรให้เห็นมากกว่านี้

ตอนนี้เมื่อมองไปข้างหน้า .. ก็เริ่มเห็นอนาคต

    เขียนเรื่องไผ่มาหลายบันทึกแล้วนะครับ ส่วนใหญ่เป็นเรื่องของคนอื่นวันนี้เขียนเรื่องตัวเองสักหน่อย อย่างที่เคยบอกไปว่าเมื่อก่อนไม่ได้สนใจไผ่ แต่พอเห็นพี่ที่อยู่บ้านใกล้กันเอามาปลูกชักสนใจ ก็ได้รับความกรุณากิ่งตอนจากพี่ที่อยู่ใกล้บ้าน ให้กิ่งตอนไผ่ตงลืมแล้งมาให้ผมปลูกรวมๆ แล้วประมาณ 20 กิ่ง คิดเงินบ้างไม่คิดบ้างตามประสาคนพึ่งพาอาศัยกัน ก็ปลูกนานแล้วครับสำหรับ 20 กิ่งนี้ เนื่องจากฝนตกติดต่อกันหลายวันแล้ว ไผ่ตงลืมแล้งแตกหน่อ ขึ้นลำใหม่ก็มีบ้างแล้ว

บรรยากาศหน้าบ้านตอนที่ฝนกำลังตกหนัก ให้ดูรูปเฉยๆ ไม่เกี่ยวอะไรกับเรื่องที่เขียน อิอิ