บล็อกของ Moonlight

มิงกะลาบา  สวัสดีค่ะ

หลังจากที่หนีเที่ยวไปลาวใต้  เกิดอาการใจแตก (แต่ไม่สลาย)  อยากหนีเที่ยวอีก   คราวนี้ คือประเทศเมียนมาร์ จะขอต่อยอดจาก K. Priraya ที่ได้นำชมไปบ้างแล้ว ในครั้งนั้น จุดหมายคือ ย่างกุ้ง หงสาวดี  พุกาม และมัณฑะเลย์  ขอนำชมเลยค่ะ

เวลาไปเที่ยว หรือทำอะไรคนเดียว   ถ้าบังเอิญโลกกลมไปเจอคนรู้จัก  คำถามแรกที่จะถูกถามทันทีก็ คือ “มากับใคร”  ถ้าบอกว่า  (ข้า) มาคนเดียว โดยเฉพาะถ้าเป็นผู้หญิงแล้ว    ดูจะเป็นเรื่องใหญ่ในสายตาคนไทย  ซึ่งอาจจะถูกมองว่า  แปลก  หรือถูกคิดว่า  น่าสงสาร  หรือเดาว่า ยัยคนนี้คงมีปัญหาแน่นอน  ไม่มีใครคบด้วย  และอาจจะถูกนำไปขยายต่อ  

โอ้ว่า สวนฉันเมื่อวันก่อน   มีดอกไม้หลายหลากให้ชมชื่น

   สวนชั้นล่าง

เคยคิดอยากจะไปเที่ยวประเทศลาว  แต่เพื่อนๆ ในกลุ่มไม่มีใครสนใจ  เลยสร้างโอกาสให้ตัวเอง แอบหนึไปเที่ยวคนเดียว ถ้ารอคนนั้นคนนี้ว่าง ชาตินี้คงไม่ต้องทำอะไรแน่เลย   

จุดหมายคือ ลาวทางตอนใต้ จำปาสัก ปากเซ  ที่ชอบมากๆ  ในการไปเที่ยวครั้งนี้ คือ ธรรมชาติ โดยเฉพาะอย่างยิ่งต้นไม้ สวยงามและมีมนต์ขลังมากๆ เลยอยากจะแบ่งปันนำภาพงามๆ มาให้ชมกัน

อ้างถึง   ข้อมูลจากนิตยสารฉลาดซื้อ  ฉบับที่ 162
บาป 11 ประการ ที่นำไปสู่ปัญหาสังคมที่ทั่วโลกกำลังเผชิญอยู่ทุกวันนี้  คือ

1. การเมืองที่ไม่มีหลักการ
2. การมีความมั่งคั่งโดยไม่ต้องทำงาน
3. การมีความสนุกสนานอย่างไร้สติ
4. การมีความรู้แต่ไม่มีคุณสมบัติ
5. การทำธุรกิจโดยไม่มีศีลธรรม
6. วิทยาศาสตร์ที่ปราศจากมนุษยธรรม
7. การมีศาสนาแต่ไม่มีความเห็นอกเห็นใจในเพื่อนมนุษย์
   ข้อ 1-7  โดยท่านมหาตมะ  คานธี

วันนี้ จะไม่ขอพูดเกี่ยวกับสูตรการทำน้ำหมัก  เพราะคิดว่าเพื่อนๆ  สมช   คงมีความรู้มากพออยู่แล้ว และข้อมูลก็หาได้ไม่ยากนัก     ปัญหาก็คือว่า  เวลาที่นำมาใช้  เมื่อเปิดฝาถังออก  อาจเจอสิ่งมีชีวิตตัวเล็กๆ  คลานกระดื๊บ กระดึ๊บ  ยั๊วเยี๊ย ไปหมด  รวมทั้งกลิ่นที่ตะลบอบอวล  สร้างความรำคาญใจให้คนรอบข้างก็เป็นได้   และเมื่อใช้ไปเกือบหมด ก็จะพบกับปัญหาการถ่ายกากออกไป

ที่บ้าน ก็เช่นกัน  พอหมักน้ำหมักได้ที่แล้ว  แต่ไม่ค่อยมีใครอยากใช้   เลยต้องนำเสนอไอเดียง่ายๆ เกี่ยวกับถัง เพื่อให้

วันนี้ไปรับแม่ออกจากโรงพยาบาล เนื่องจากระดับเกลือแร่ในร่างกายต่ำ  เลยต้องอยู่โรงพยาบาลสองคืน เพื่อดูอาการและให้น้ำเกลือ  ตอนนี้โอเคแล้วค่ะ  พอกลับมาบ้าน แม่อยากทานก๊วยเตี๋ยวราดหน้า  เลยต้องฉลองศรัทธาซักหน่อย

ขั้นแรกเตรียมวัตถุดิบ

เมื่อก่อนชีวิตประจำวัน นอกจากทำงานแล้ว   วันหยุดก็มักจะออกไปนอกบ้าน  ไม่ช้อปปิ้ง ก็หาเพื่อนเม้าท์กระจาย หรือก็ตระเวนหาของกินอร่อยๆ อยู่เนืองๆ     ถ้าวันไหนไม่ออกไปไหน  สังเกตดูใจตัวเอง ไม่เคยหยุดนิ่ง   ล่องลอยไปโน่นไปนี่   ไม่ดูทีวี  ก็ต้องกดโทรศัพท์โทรไปคุยกับคนโน้นทีคนนี้ที   เรื่องที่พูดคุยหาสาระอะไรไม่ค่อยได้  งานประจำก็เครียด หนักหนาสาหัสอยู่แล้ว พอวันหยุด รู้สึกว่า ไม่เคยได้พักผ่อนจริงๆ  จังๆ เสียที   เพราะใจไม่เคยสงบ  มันช่างควบคุมยากเย็นเสียนี่กระไร แล้วนับประสาอะไร  จะไปบังคับใจใครเขาได้