ของค้าง .... ขึ้นโต๊ะ

เขียนโดย paloo เมื่อ 6 มิถุนายน, 2011 - 11:05

หมวดหมู่ของบล็อก:

Keywords:

กลับจาก โรงพยาบาลศิริราช เกือบจะเป็นเวลามื้อกลางวัน รู้สึกหิว (ไม่ใช่อยากนะครับ) รีบจัดการหุงข้าว ง่าย ๆ ก็หม้อหุงด้วยไฟฟ้า อัตโนมัติ (ไม่ยุ่งยากเหมือนอย่างที่ข้าพเจ้าเคยหุงเมื่อตอนเด็ก) แต่ไม่มีน้ำหม้อ (น้ำข้าว) ใส่เกลือเป็นผลพลอยได้ เหมือนหุงด้วยหม้อดินเผา

เสียบ Plug กด Switch เสร็จ สำนึกบอกตัวเองว่า “อ๊ะ .... ยังไม่มีอะไรกินกับข้าว”

.... เปิดตู้เย็น (อีกแล้ว ... ครับท่าน) รื้อสำรวจ ... เห็นกล่องโฟม ... จำได้

“กล่องใส่เป็ดพะโล้นี่” สำนึกบอกตัวเองอีนะแหละ หยิบออกมาเปิดดู เป็ดพะโล้ ที่ซื้อจากร้านริมถนนบรมราชชนนี ... เหลืออีกเพียบ

“แกงเป็ดพะโล้ กินดีกว่า” แนะนำตัวเองในใจ พร้อม ๆ ตอบตกลงกับตัวเอง

ถึงตอนนี้ หลายๆ ท่าน คงคิดบ้าง ปรารภออกเสียงบ้าง ว่า ไอ้ตาแก่นี้ท่าจะเพี้ยน เป็ดพะโล้ก็อร่อยอยู่แล้ว จะไปแกงหาพระแสงอันใดอีก

ก็ของเหลือ ค้างคืนนะครับ เอามาปรุงแต่งซะหน่อย ก็คงสนองรัดดวงได้ระดับหนึ่ง ว่าแล้วมิรอช้า ....

ดึงลิ้นชักเก็บผักออกสำรวจ ได้การล่ะ มะเขือพวงมีเยอะ หยิบกล่องออกมา เด็ดเตรียมใส่ถ้วยไว้ 1 ถ้วยเต็ม ๆ กะทิกล่อง มีพร้อม (ไม่สนยี่ห้อ) จัดการตำน้ำพริกแกงเผ็ด (ปักใต้บางถิ่น เรียกว่า เครื่องแกงคั่ว) ด้วยอารมณ์หิว ไม่เอาละเอียดมากนัก

จัดการ เอากะทิลงเคี่ยวที่ไฟกลาง พอเดือดแตกมัน ใส่น้ำพริกลงผัด หอมแตะจมูก ใส่มะเขือพวง พอมะเขือสลด เทเป็ดในกล่องลงทั้งหมดเลย

ระหว่างรอมะเขือสุกได้ที่ .... หันไปตักข้าวที่เพิ่งสุก เตรียมรอไว้