และแล้ว วันนี้ที่อยากจดจำก็มาถึงอีกวัน วันที่ 11 มิ.ย.2554 พี่ลูกข้าวเหนียว มาจากปทุมธานี พี่เสิน พี่เก้ จากปัตตานี พี่เล็กจากสงขลา มาพบปะเยี่ยมเยือน เวลาประมาณเที่ยงพี่ๆก็มาถึงออกไปรับที่ปากทางแล้วก็ไปหาพี่วิน ที่เพิ่งได้ลูกสาวคนเล็ก ซึ่งพี่เล็กได้จองไว้ล่วงหน้าไว้เป็นลูกสะใภ้ หลังจากนั้นก็ได้ไปทานข้าวที่ร้าน ครัวยายชม ที่บ้านสำนักขัน อ.จุฬาภรณ์ อิ่มกันแล้วก็เดินทางต่อไปเขาซอบ้านน้องแอนกันนะค่ะ

บ้านน้องแอนอยู่ใน อ.ท่าศาลา เข้าทางหัวสะพานคลองกลาย ไปทางทิศตะวันตก ทางไปน้ำตกสุนันทา ซ้าย-ขวา-ซ้ายก็ถึงแล้วค่ะ บ้านน้องแอนตรงริมเทือกเขาด้านหน้าค่ะ

น้องแอน เจ้าของบ้านยิ้มจัง มีสมาชิกไปถึงบ้านจนได้ ขู่ไว้ก็เยอะว่า ทางลำบาก ไกลมาก ความจริงก็ไม่ลำบากนะ ลงจากหัวสะพานกลายไปก็มีถนนราดยางมะตอย ต่อจากนั้นก็มีถนนคอนกรีตรับน้ำหนักถึง 21 ตัน(นายหัวประทับใจมาก )ถนนลูกรังก็ไม่ไกลมากนัก

ภาพบรรยากาศเมื่อสมาชิกเจอกัน..

หลังจากทักทายกันพอหอมปาก หอมคอ(เป็นทฤษฎีห้าม..ปฏิบัติ) ก็เริ่มสำรวจรอบบ้าน(เรื่องปกติของคนบ้านสวน แต่..อาจจะไม่ปกติของคนทั่วไป)

ทุเรียนจากสวน 3 ลูกโตๆน้องแอนเตรียมไว้ให้ แต่..กินไม่ทันเลยต้องขนขึ้นรถกลับมา..

อีกหนึ่งความประทับใจ ที่อยากบันทึกไว้ กับความขยันศึกษาเรียนรู้เพื่อให้รู้จริงในการดำรงอาชีพและเผยแพร่ความรู้

ด้านหลังป้ายไวนิล เป็นโรงปุ๋ยหมัก และเตาเผาถ่านค่ะ 

เดินตามมาค่ะ ไปชมสวนทุเรียนกัน ทุเรียนสวนนี้ เริ่มปลูกตั้งแต่ พ.ศ.2531 ต้นโตมากๆถ้าขาดการดูแลเอาใจใส่ มันคงจะตายหมดแล้วละ ในสวนก็เตียนโล่ง แต่มี สัปรด พริกขี้หนูแซมไว้บ้างเหมือนกัน

ดอกทุเรียนรุ่นนี้ จะเก็บผลผลิตได้ประมาณเดือนตุลาคม พ่อน้องแอน ชวนไว้แล้วละ เก็บทุเรียนเมื่อไหร่อย่าลืมบอกนะ จะไปช่วยกิน เอ้ย..ช่วยเก็บ

แอบถ่าย ช่างภาพ-นางแบบ ถ่ายภาพกับดอกทุเรียน

พี่ลูกข้าวเหนียว ถ่ายภาพไว้เยอะเหมือนกัน รอชมบล็อกนะค่ะ

บ่อน้ำ หนองน้ำ ริมขอบบ่อก็มีกล้วย และสัปรดเยอะแยะ

ลำห้วยเล็กๆริมบ่อน้ำ

สองตายาย กำลังเก็บเห็ด....เห็ดอะไรแล้วนะ พี่เสิน พี่เก้ มาเฉลยด้วยนะค่ะ

น้องแอน คนที่เป็นสัปรด  มือซ้ายถือลูก มือขวาถือแขนงฝาก นนท์ ไปสร้างสวนสัปรก เอ้ย..สัปรด

หลังจากเพิ่มพลัง อิ่ม อร่อย ออกจากบ้านเลี้ยวซ้ายไปดูร่องรอยความเสียหายครั้งที่น้ำป่าไหลหลากเมื่อเดือนเมษายนที่ผ่านมา

และแล้วก็ได้เวลาเดินทางกลับ มาพักที่บ้าน บ้านวังฆ้อง

สักวันจะกลับมาเยี่ยมเยือนอีกครั้งค่ะ น้องแอน

ปล.เข้าเน็ตไม่ได้หลายวัน อยากเขียนบล็อกนี้มาก มาช้า..ดีกว่าไม่มานะ รักและคิดถึงทุกคน เหมือนเดิมค๊า