เมื่อถึงเวลา ต้องแยกกันแล้ว...

หมวดหมู่ของบล็อก: 

         


คนอยู่ไกล ต่างบ้านต่างเมือง จะปลูกอะไรสักอย่าง ก็ต้องใช้ความอดทน และเวลา อย่างมากมาย ดูอย่างกล้วยกอนี้ กว่าจะเติบโตได้ขนาดนี้ต้องใช้เวลาถึงสามปี...นี่เลี้ยงแต่น้ำนะคะ ไม่ได้ใส่ปุ๋ยเลย นอกจากเปลี่ยนกระถางเมื่อปีที่แล้วอย่างทะนุถนอม หนเดียวเท่านั้นเอง...  


   


ถึงเวลาต้องแยกกระถางให้แล้ว..สามปีมานี่ ให้หน่อ ถึง สิบหน่อ ในกอเดียวกัน  ดีใจมากมายค่ะ...


  


ก็ต้องค่อย ๆ ใช้มีดตัด ตัดออกทีละหน่อ ตัดไป เครียดไป จะติดให้ใหมน้อ...ไม่ตัดหน่อ เจี๋ยนรากทิ้ง เหมือนบ้านเรา แต่พยายามให้รากติดดินกระถางเดิมไปด้วยให้มากที่สุด..เผื่อไปอยู่ต้นเดียวในกระถางใหม่ จะได้ไม่เหงา...จนตาย...



ค่อย ๆ ทำ ค่อย ๆ แยก  แยกออกมาแค่เจ็ดหน่อ ที่เหลือ เป็นน้องเล็ก ๆ ให้อยู่เป็นเพื่อนแมไปก่อน...ต้องอยู่ให้รอดนะคะ..เดียวหน้าหนาว ป้าจะเอาเข้าไปไว้ในห้องอุ่น ๆ

ความเห็น

:cheer3: ปลูกกล้วย ขอให้ติดผล ด้วยนะคะ สู้ๆๆนะคะ :cheer3:

หากไม่ติดผล ก็ได้ผลทางใจ จะทำต่อไปจ้า...

ตะวันลาลับกับขอบฟ้าไกล  แล้วเริ่มต้นใหม่กับขอบฟ้ากว้าง ทุกชีวิตก้าวเดินบนหนทาง ที่ตนได้วาดวางอย่างตั้งใจ

 

แยกกันก็ดีคะ แต่ละต้นจะได้ขยายพันธุ์ต่อ :embarrassed: :embarrassed:

ช่วงหน้าร้อนแบบนี้ เป็นจังหวะเหมาะที่สุดในการขยายค่ะ..

ตะวันลาลับกับขอบฟ้าไกล  แล้วเริ่มต้นใหม่กับขอบฟ้ากว้าง ทุกชีวิตก้าวเดินบนหนทาง ที่ตนได้วาดวางอย่างตั้งใจ

 

ปลูกใส่กระสอบก็ได้นะครับ..ไม่นานก็มีลูกครับ...

 

หากไม่ติดที่ต้องยกเข้าบ้านช่วงหน้าหนาว ก็น่าลุ้นอยู่...

ตะวันลาลับกับขอบฟ้าไกล  แล้วเริ่มต้นใหม่กับขอบฟ้ากว้าง ทุกชีวิตก้าวเดินบนหนทาง ที่ตนได้วาดวางอย่างตั้งใจ

 

ต้นเล็กสวยเหมือนไม้ประดับเลยค่ะป้าตู้

 

 

เลี้ยงไว้เป็นไม้ประดับ แต่หากติดดอกออกผล ก็คงจะดีใจไม่น้อยค่ะ

ตะวันลาลับกับขอบฟ้าไกล  แล้วเริ่มต้นใหม่กับขอบฟ้ากว้าง ทุกชีวิตก้าวเดินบนหนทาง ที่ตนได้วาดวางอย่างตั้งใจ

 

กล้วยป้าตู้ ต้นน่ารักจัง

น่ารักเหมือนป้าตู้ค่ะ อิอิ

ตะวันลาลับกับขอบฟ้าไกล  แล้วเริ่มต้นใหม่กับขอบฟ้ากว้าง ทุกชีวิตก้าวเดินบนหนทาง ที่ตนได้วาดวางอย่างตั้งใจ

 

หน้า