ผญาที่ร้านหนุ่มนา

ป้าหน่อยอยู่ไหนครับ มาแปลด่วน  ชอบภาพแรก ชอบบรรยากาศมากครับ ทำให้หวลคิดถึง

กระท่อมน้อยปลายนาที่เคยไร้ค่า บัดนี้เจ้าหาได้ไร้ค่าไม่

พี่น้องเอย

แม้จะทุกข์ยากไร้  เราก็คือ "คน"

แม้จะรวยหรือจน  คนเราย่อมพึ่งพากันได้

เปรียบเหมือนเรือเกยตื้น (ติดบนบก) มีเกวียนได้ลากเรือ

เมื่อเรือลงกลางน้ำ  เรือจะได้ลากเกวียน

บทที่สองนี้ลึกดึกดำบรรพ์มากจ้า พี่หยอยเกิดไม่ทัน บทแรกไม่ยากมาก ขอบคุณครับพี่น้อง

ข้าเจ้าแปลไม่ได้อ่ะเจ้า    กำลังประกาศรับสมัครล่ามประจำพระองค์อยู่อ่ะเจ้า..

บทแรกเปรียบกับส.ส เมื่อได้เป็นส.สแล้วอย่าลืมประชาชนผู้เลือกมา

อย่าลืมว่าเวลาอยากได้อยากเป็นเทียวไปถึงบ้านทุกๆหลัง

เทียวมาวนเวียนขอร้องยกมือไหว้แทบจะกราบ

แต่พอได้เป็นแล้วทำไมเงียบหายไปไม่โผล่มามาให้เห็นเหมือนหอยไข้(หอยไข้สงสัยเป็นคำเปรียบเทียบว่าหายเงียบจริงๆ)

แปลบทเดียวก่อนนะคะแล้วจะมาแปลต่อ

ไม่ต้องถึงแปล  อ่านยังยาก

ผญา ต้องฟังเสียงในฟิล์มครับ แปลก็ยากที่จะเข้าใจ หรือเข้าใจแต่ไม่ได้รส แต่ก็ดีกว่าไม่แปลเลย

บทแรกน่าจะเกิดจากความน้อยใจ ที่ไม่มาดูแลพวกเขา (ชาวบ้านที่เดือดร้อน)

แต่ดูแล้วก็น่าน้อยใจนะครับ ทีไปเตะบอลเล่นไปกันเป็น ทีม

น้องโส พี่ใจอ่านไม่ออกเด้อ.......... :confused:

คนอีสานก็แบบนี้แหละครับเปรียบเปรย ผญาที่เขียนไว้อ่านยากสักหน่อยแต่ถ้าเป็นคนอีสานลึกๆ   ก็เข้าใจความหมายครับ

บรรยากาศสวยจัง

อืมมม เป็นเชิงอุปมาอุปไมย แฝงด้วยข้อคิดและคำสอนครับ บทแรกคุณย่าวรรณตอบไปแล้ว ผมจะขอลองใช้ปัญญาอันน้อยนิดตอบบทที่สองนะครับดังนี้ครับ

ชีวิตของคนเราก็มีขึ้นมีลง เหมือนกับร่ม เวลาร่มกางก็เปรียบชีวิตที่รุ่งเรือง

เวลาร่มหุบหรือพับเข้ามา ก็เปรียบเสมือนชีวิตที่กำลังตกต่ำย่ำแย่ ถึงคราวบุญพาวาสนาส่งทำอะไรก็รุ่งเรือง เวลามันจะเสื่อมอะไรก็ช่วยไม่ได้

                                      บทที่สาม

เราเกิดมาเป็นคนถึงจะยากดีมีจนเราก็ควรถ้อยทีถ้อยอาศัยซึ่งกันและกันไม่ควรเป็นคนใจดำ วันนี้เขาพึ่งเราวันหน้าเราอาจจะต้องพึ่งเขา เปรียบเหมือนเรือที่ติดอยู่ตามแก่งไม่มีน้ำ ต้องอาศัยเกวียนลากไป แต่พอไปถึงน้ำเกวียนก็จะได้อาศัยเรือเพื่ิอข้ามไป

                                     บทที่สี่

สอนให้รู้จักอย่าเป็นคนลืมตัวอย่าลืมกำพืดพี่น้องของตนเอง  ถ้าได้เป็นเจ้าเมืองก็อย่าลืมชาวนา ได้กินอาหารที่ดีก็อย่าลืมอาหารที่เคยกินเมื่อครั้งยังขัดสน    

        ตอบได้แค่นี้ครับถูกผิดอย่างไรต้องรอท่านผู้รู้มาเฉลยอีกทีครับผม

 เพิ่นวายูงยางไม้ ลมตีมันขาดทอง บ่คือเคือหญ้าป้อง ลมต้องขาดบ่เป็น.

เจ้าพูกกผักอีตุเตี้ย ต้นต่ำใบดก กกบ่ทันฝังดินสังสิจีจูมดอก ฮากบ่ทันหยั่งพื้น สังสิปี้นปงใบ.

                        คิดเล่นๆครับมีความหมายที่แอบแฝงอยู่ภายใน