ได้รับมรดกเจ้าคุณพ่อ..พร้อมเปิดกรุ

      เมื่อคืน รอมะละกอที่แช่น้ำสำหรับเพาะต้นกล้า ตั้งแต่ 10.00 น. แช่ให้ครบ 12 ชั่วโมง นั่นคือเวลา 22.00 น. และแช่ในน้ำอุ่นอีก 1 ชม. แล้วแอบเอาสูตรการเพาะ(ย่านาง) ของคุณพี่สร มาใช้ ขณะที่รอนั้นเลยเข้าหาข้อมูลในการทำน้ำหมัก มาเจอบล็อคคุณพี่  เอ้ย..แม่ใหญ่ธนนันท์ เข้าเลยเกิดความสนใจ เปิดบล็อคพี่แกอ่านๆๆ โอ้ยทำไมเรตติ้งพุ่งกระฉูดขนาดนี้ ไม่อ่านให้หมดทุกหน้าก็เสียดาย ง่วงก็ง่วง พอเปิดอ่านจบ พร้อมกับบอกตัวเองว่าต้องทำน้ำหมัก เลยส่งข้อความถึง แม่ใหญ่ธนนันท์ ตื่นเช้ามาวันนี้เลยบอกแม่ว่าหนูจะทำน้ำหมัก แม่เลยบอกว่าจะหมักอะไร  จึงตอบแม่ไปว่า ก็หมักไอ้ที่เรามีก่อนนี่แหล่ะ ลูกยอ..ได้ยินแต่เสียงมันหล่น แต่ไม่เคยไปดูว่ามันมีลูกดกไหม๊ และเสาวรสที่เหลือเพียงน้อยนิด เสียดายรู้วิชาการทำน้ำหมักเสาวรส จะได้หวงไม่ให้ใครต่อใคร อิอิ (จะได้บุญไหม๊เนี่ย ให้แล้วเสียดาย)

      แม่ซึ่งกำลังเตรียมของที่จะขายส้มตำอยู่นั้น (ลูกสาวเพิ่งตื่นมาประมาณ 07.20 น.) บอกว่านั่นไง ไหลูกยอที่พ่อเอ็งหมักไว้ หน่ะ ไม่รู้เป็นยังไง  ตกใจ ปนกับอาการดีใจ.."เหรอๆๆ แม่อยู่ไหนๆๆลูกยอเหรอ" รีบไปที่ที่ พ่อทิ้งมรดกไว้ให้ เป็นไห(ปลาแดก) ที่มีลักษณะคล้ายๆครกเล็กๆ ปิดอยู่ใต้แคร่ไม้ผุๆ ที่พ่อเคยนั่ง นอน เลยหลังบ้าน ตอนนี้เป็นซุ้มต้นพุทราปกคลุม และถั่วแปบ คลุมอยู่ ถือได้ว่ารกมาก  เลยหมายจะไปเอาออกมา แต่แคร่มันผุ เอาออกมายากมาก หนักก็หนัก ค่อยๆ เอียงไห เอาออกมาจนได้ ยกแทบไม่ไหว รีบวิ่งไปเอากล้องมาเก็บภาพ และไปเปิดดูสิว่าเป็นยังไง เพราะว่าเป็นลูกยอที่พ่อหมักไว้เมื่อ 10 มี.ค. 46 อายุน้ำหมักไห่นี้ สิริรวมอายุได้ 8 ปี 8 เดือน 21 วัน (เจ้าคุณพ่อเสีย 15ก.ค.48  6 ปีกว่า) 

อ้าวไหคว่ำ   หกๆๆๆ

นี่ภาพมรดกน้ำหมักลูกยอ 8 ปี 8 เดือน 21 วันของ เจ้าคุณพ่อทิ้งไว้ก่อนจากไป แม่เพิ่งจะบอกความจริงในวันนี้

ไหดินจารึกไว้ชัดเจน ว่าผลิตเมื่อ 10 มี.ค. 46

ค่อยๆ เปิดครกเล็กออก ถุงพลาสติกที่รองไว้ มีรูมดเจาะไว้สองรู สภาพที่เจอเป็นอย่างนี้ ถึงเวลาแล้วหล่ะค่ะที่ ต้องขอคำชี้แนะจากแม่ใหญ่ธนนันท์ เพ่งกสินมาทางไหนี้แล้ว ช่วยวิเคราะหให้หนูทีว่ามันยังจะใช้บริโภคได้ไหม๊ คราบคล้ายๆ โคลน มันคืออะไร ทำยังไงกับมันดีคะ

ระดับน้ำลูกยอที่ลดจากปากไห

อยากทราบว่าลูกยอไหนี้มันจะยังสามารถใช้กินได้หรือไม่น้อ พี่ธนนันท์ ช่วยหนูด่วนด้วย