กล้วยเล็บมือนาง เป็นกล้วยที่มีลำต้นค่อนข้างเล็กไม่สูงมากนัก ผลขนาดเล็ก ปลายผลเรียวแหลม ผลสุกมีสีเหลืองเข้ม เนื้อแน่น รสชาดหอมหวาน ใช้สำหรับรับประทานสุก หรือทำเป็นกล้วยตากก็อร่อยครับ  การปลูกกล้วยเล็บมือนางทำได้ไม่ยาก ปลูกได้ในดินเกือบทุกชนิด เพื่อนๆน้องๆสนใจพี่ยินดีให้หน่อกล้วยไปปลูกฟรีๆครับ E-Mail: tanprawat@gmail.com

ความเดิมตอนที่แล้วผมได้แนะนำเส้นทางสู่ไร่สุโขทัยนี้ดี ก็มีเพื่อนสมาชิกเว็บบ้านสวนพอเพียงและเพื่อนฝูงให้ความสนใจพอสมควร เพื่อน ๆ ผมหลายคนก็แปลกใจที่ผมมาเริ่มทำไร่ ฯ (ดูหน้าตากับพื้นฐานแล้วขัดกันอย่างแรง 55) เพื่อนสนิทที่เรียนกันมาและยังติดต่อกันตอนนี้ก็มีคนทำสวนทำไร่อยู่ 3-4 คน คนแรกทำสวนปาล์มอยู่สวนผึ้ง ราชบุรี คนที่สองและสามทำไร่นาสวนผสมอยู่ กาญจนบุรี โคราชและคนสุดท้ายก็ทำไร่มันสำปะหลังอยู่โคราช นอกจากนี้ก็ยังมีเพื่อนที่ทำงานและเพื่อนของเพื่อนอีกหลาย ๆ คนที่มีพื้นฐานการทำนา ทำผักอินทรีย์ ทำสวนผลไม้ ไร่ข้าวโพด สวนยาง ฯลฯ ตั้งแต่ผมเริ่มทำไร่ ฯ ลองสอบถามไปถามม

หวัดดีครับ พี่น้องบ้านสวนที่คิดฮอดคิดถึงทุกๆๆคนครับ  พอดีสิ้นเดือนที่ผ่านมาได้กลับบ้านก็เลยแอบเก็บภาพสวนหมากสก็อตมาฝากพี่น้องบ้านสวนครับ  ถือว่าโชคดีครับที่ได้กินมากสก็อตเพราะนานๆทีไปไม่สบโอกาศสักที

    จากที่ได้นำเสนอ บล็อกเรื่อง “กะลา สมาธิ กะโหลก” ไปก่อนหน้านี้นั้น ... มี สมช. บางท่านเสนอแนะให้ข้าพเจ้า นำการสานกระด้ง & เจ้ย (ตะแกรง) มาเขียนบ้าง

     จึ่งวันนี้ (18 มี.ค. 2558) ... หลังทำเมนูข้าวต้มปลากะพงสำหรับมื้อเช้า และ เตรียมเมนู แกงมัสมั่น สำหรับมื้อกลางวันแล้ว ก็นั่งลงหน้า PC เข้าค้น Gallery และ ย้อนค้นบล็อกที่เคยนำเสนอไปแล้ว ก็ทั้งภาพ ทั้งเสียง ... อ้อ ... ขออภัย ! ... ม้า า า า ย ... มีเสียง แต่มีคำบรรยาย ในหัวข้อเรื่อง “คัดกรอง ต้องอันนี้” (สนใจ คลิกตรงนี้ครับ)

     ซึ่งบล็อกนั้น เป็นการนำเสนอการสานตะแกง โดยใช้วัสดุไม้ไผ่ ... ส่วนภาพที่ค้นเจอใหม่ใน Gallery นั้น เป็นการสานตะแกรงจาก “ต้นคลุ้ม” ... แม้วิธีการสานไม่ต่างกันนัก แต่ ตัววัสดุ และกระบวนการในการเตรียม มีบ้างที่แผกกัน

         เอ้า ... ตามไปดูกัน ครับ

ขอออกตัวก่อนนะครับว่า เพิ่งจะมาเป็นสมาชิกใหม่ เห็นสมาชิกหลายท่านนำข้อมูลดีๆมาเล่าให้เพื่อนสมาชิกได้ทราบ เลยเกิดอาการอยากเล่าบ้าง

มาเริ่มกันเลยนะครับ พอดีว่าก่อนหน้านี้ทำงานอยู่ต่างจังหวัดเสียนานตั้งแต่เรียนจบ นานๆทีถึงจะได้กลับบ้านเกิด (จ.ประจวบฯ)

กลับมาทีไร ก็ไม่เคยได้เข้าไปเที่ยวบ้านสวนเลย แต่ตอนนี้ย้ายกลับมาทำงานแถวบ้านแล้ว วันหยุดเสาร์อาทิตย์เลยแปลงร่างเป็นชาวสวนอย่างเต็มตัว

และสิ่งที่ผมอยากนำเสนอให้ทุกท่านได้ดูกัน ก็คือ ผักเหลียง ที่ผมปลูกไว้ตั้งแต่สมัยเรียนมัธยมครับ (นานมากๆแล้วครับ) มันขยายก่อเต็มสวนแล้ว 

พื้นที่ประมาณ 7 ไร่ ครับ

สวัสดี...ครับพี่น้องวันนี้เรามารู้จักสตรอเบอรี่กันดีกว่า....

     กาลครั้งหนึ่ง ... (นาน ๆ เข้าบ้านที ... เริ่มให้เวอร์ ไว้หน่อย) ที่จริงเมื่อไม่กี่วันมานี่เอง ... ป้า กะ ลูก ๆ (ไม่ได้กู้อีจู้นะ ขอบอกไว้ก่อน  เพราะไม่ใช่ ป้า กะปู่) ชวนไป ดู ... ซื้อ ต้นไม้ ที่ตลาดนัดธนบุรี (สนามหลวง 2) แต่ที่ติดมือกลับสู่บ้าน นอกจากไม้แล้ว ยังมีมะพร้าวห้าว แต่ไม่ถึงขนาดห้าวจัด ใบจิ๋ว 4 ผล แอบนอนมาในกระโปรงท้ายรถด้วย ...

     ก็ป้าเขาอยากได้ มว า า า า ก ... ทั้งยกเหตุผลหลาย ๆ อย่าง ขึ้นอ้างกล่าว แถมออดว่า

          “แค่ผลละ 5.00 บาท เอง ง ง ง ...”

          “อยากได้ ก็เอา ดิ” ... ข้าพเจ้า เอ่ยสั้น ๆ

     เปล่า ... มิได้ขัดเคืองแต่ประการใด ๆ ... เพียงที่ต้องยอม ก็ป้าเขาบอกว่า “น่ารัก” ... ก็ให้ทึกทักเอาเอง ณ บัดนั้นว่า ... ป้าคงปันใจให้มะพร้าว มากกว่าเรา ... จึงเอาใจกันไว้หน่อย เผื่อป้าจะได้กลับใจมารักดั่งเดิม ฮึ ๆ ๆ ๆ ....

     กลับถึงบ้าน .... หิ้วมะพร้าวมาวางบน Terrace หน้าประตูบ้าน ...

          “พ่อ ... ผรก (กะลา) น่ารักดีนะ” เสียงจากป้า แม้ไม่ได้หันหน้ามาคุยด้วย แต่อุส่าห์ลอยมากระทบโสตอยู่ดี

     ... ก็ให้สังเห่าใจ (มั่นใจกว่า สังหรณ์ ซะอีก) ว่า

          ‘คงได้อีกสักงาน ละเรา’ กระนั้นก็อด ออ เออ สั้น ๆ ในลำคอไม่ได้ ... แต่เสียงก็ยังหลุดออกไปจนได้

              “อีม ม ม ...”

          “พ่อว่าน่าจะทำไรดีล่ะ? ... ทำให้หน่อยซี” เสียงหารือ แต่ก็ประหนึ่งคำสั่งละว้า ...