ค้นหาในเวบนี้

ผักบุ้งริมน้ำพอเพียง

หมวดหมู่ของบล็อก: 

     ช่วงนี้ใครๆก็สนใจเรื่องอาหารเพื่อสุขภาพมากขึ้น  เวลาไปซื้อของในซุปเปอร์มาเก็ต เห็นมีสินค้าผักปลอดสารพิษมากมายหลายๆยี่ห้อ  เคยซื้อมากินบ้าง แต่ก็ไม่แน่ใจว่าปลอดสารพิษจริงหรือป่าว ราคาค่อนข้างสูงกว่าผักแบบธรรมดา ที่บ้านอยู่ริมน้ำเลยปลูกผักบุ้ง แบบธรรมชาติไม่ได้ดูแลอะไรบ้าง เพียงแค่เก็บยอดอ่อนมาทำอาหารนานาชนิด เช่น ผัดผักบุ้งไฟแดง, แกงส้มผักบุ้งกับปลา ผักบุ้งรวกจิ้มน้ำพริก  แค่ 2 - 3 เมนู พวกเราที่บ้านก็มีความสุขในการบริโภคแล้ว ไม่ต้องเสียตังค์ และดีต่อสุขภาพด้วย  ใครที่มีบ้านริมน้ำ ลองปลูกผักบุ้งไว้กิน รองรับสุขภาพดีแน่นอน   


ชื่นชมผักยามเช้า

หมวดหมู่ของบล็อก: 

      ฝนไม่ตกมาสองสามวันแล้วครับ เสร็จภาระกิจจากสวนยางก็ต้องรดน้ำผัก วันนี้พิเศษกว่าวันอื่นๆ เพราะผักบางอย่างออกดอกแล้วครับ อย่างบวบฟองน้ำที่น้องเอ็มซื้อมาฝากจากประเทศจีน ดอกบวบบ้านเราบานตอนเย็น แต่บวบฟองน้ำบานตอนเช้าครับ

ซื้อผักเหมียงรอบท้ายสุด อาจจะไม่ใช่สุดท้าย

    วันนี้เสร็จจากเก็บน้ำยาง ก็รีบไปบ้านลุงสั้นเพื่อซื้อผักเหมียงรอบท้ายสุด  จะได้ปลูกผักเหมียงเต็มสวนสักที หน้าบ้านมีสวนยางพาราอายุประมาณ 4 ปี ประมาณ 1 ไร่ ซึ่งพ่อปลูกเอาไว้  ตั้งแต่กลับมาอยู่บ้าน เมื่อปี 2550  ก็ได้ปลูกไม้ยืนต้นไว้รอบๆ สวนบ้างแล้ว เช่น กฤษณา มะฮอกกานี เนียง สะตอ สะเดาช้าง  ยางนา ตะเคียนทอง หว้าฯลฯ แต่ความตั้งใจสูงสุดคือปลูกผักเหมียงเป็นพืชแซมให้เต็มสวน ซึ่งความตั้งใจนี้กำลังจะกลายเป็นจริง  เมื่อสามารถหาซื้อผักเหมียงมาได้ตามจำนวนที่ต้องการ เมื่อวานก็ตัดหญ้าในสวนเสร็จ แล้วได้ขุดหลุมไปบางส่วน กลับมาจากบ้านลุงสั้นก็ขุดหลุมจนเสร็จ และปลูกผักเหมียงไปแล้วบางส่วนยังปลูกไม่เสร็จครับ ค่ำเสียก่อนพรุ่งนี้ค่อยปลูกต่อ

เที่ยวสวนเกษตรกรดีเด่นแห่งชาติปี 2552 ไม ไกรสุทธิ์

หมวดหมู่ของบล็อก: 

      ไม ไกรสุทธิ์ หลายคนคงได้เห็นได้ยินผ่านหูผ่านตา ทางสื่อโทรทัศน์หนังสือพิมพ์กันมาบ้างแล้วนะครับ ถ้าใครยังไม่รู้จักก็ติดตามมาครับ สวนของพี่ไม ไกรสุทธิ์ พื้นที่ 5 ไร่ ตั้งอยู่ 6 หมู่ ที่ 2 ต.นาชุมเห็ด อ.ย่านตาขาว จ.ตรัง เป็นศูนย์เรียนรู้การพัฒนาที่ดินตามแนวเศรษฐกิจพอเพียง ของกรมพัฒนาที่ดิน เป็นจุดถ่ายทอดเทคโนโลยีการเกษตรประจำตำบลนาชุมเห็ด ของกรมส่งเสริมการเกษตร  เป็นไร่นาสวนผสมของพี่ไม

บาดแผลในใจลุงสั้นกูรูเรื่องผักเหมียง

     อย่างที่บอกในบันทึกก่อนนี้นะครับที่ผมไปซื้อต้นผักเหมียง แล้วผมนั่งคุยอยู่กับลุงสั้น 2 ชั่วโมงก็ได้อะไรมาเยอะ พอผมพูดถึงเจ้าหน้าที่กรมส่งเสริม ของอำเภอนาโยงว่า ไม่รู้เขามีไว้ทำอะไร ตั้งแต่เล็กจนโตผมไม่เคยเห็นเขาเข้ามาแถวหมู่บ้านผมเลย ไปขอความช่วยเหลือก็เหมือนกับไปขอทาน  ลุงสั้นบอกว่าลุงก็ไม่ไปที่สำนักงานการเกษตรอำเภอนาโยงมานานหลายปีแล้ว เป็นที่มาของเรื่องที่ผมจะเล่าต่อไปนี้

     ลุงสั้นพื้นเพเป็นคนชุมพร มาอยู่ จ.ตรังเมื่อไรผมลืมถาม แต่ลุงสั้นเริ่มปลูกผักเหมียงที่ จ.ตรัง ตั้งแต่ปี 2546 ลุงสั้นเล่าว่าตอนนั้นคน จ.ตรัง ไม่รู้จักผักเหมียง ลุงสั้นเองถึงแม้ จบแค่ ป. 4 แต่ลุงก็มีควาสมสามารถในการเขียน

ลุงสั้นกูรูเรื่องผักเหมียง

หมวดหมู่ของบล็อก: 

     วันนี้ก็เป็นอีกวันหนึ่งครับที่ผมไปซื้อต้นผักเหมียงที่บ้านลุงสั้น  ปกติไปซื้อเสร็จก็กลับไม่ได้พูดคัยอะไรกันมาก แต่วันนี้อยู่พูดคุยกับลุงสั้นทำให้รู้ว่าบ้านลุงสั้นไม่ได้มีแต่ผักเหมียง ยังมีหลายอย่างที่น่าสนใจลุงสั้นหาต้นไม้แปลกๆ หายากมาปลูกไว้พอสมควร เมื่อพูดถึงพืชผักที่หายากผมก็ถามลุงสั้น ถึงผักที่ผมเคยได้กินมานานมากๆแล้ว ที่ยังจำความอร่อยของผักชนิดนนี้ที่นำมาแกงส้ม นั่นก็คือ ผักหนาม ลุงสั้นบอกว่าบ้านลุงมีผักหนาม ผมดีใจมากบอกลุงช่วยพาไปดูหน่อย เป็นที่มาของการได้รู้ว่าลุงสั้นไม่ใช่มีแต่ผักเหมียง ติดตามมาครับว่าลุงสั้นมีอะไรบ้าง

เยี่ยมบ้าน พี่พุทธบุตร สมาชิกบ้านสวนพอเพียง

หมวดหมู่ของบล็อก: 

     จากที่เคยนำเสนอเรื่องสมาชิกเวบบ้านสวนพอเเพียงมาเยี่ยมบ้านครั้งก่อน ที่มีน้องเอ็ม และพี่พุทธบุตรมาเยี่ยมผมโดยไม่ได้นัดหมายกันครั้งนั้น ซึ่งทำให้ 3 นาได้มาเจอกัน พี่พุทธบุตรอยู่ นาวง  น้องเอ็มอยู่ นาเมืองเพชร ผมอยู่นาข้าวเสีย ดูแล้วน้องเอ็มจะรวยที่สุด ส่วนผมอยู่นาข้าวเสีย จริงๆ แล้วบ้านผมนาข้าวดีนะครับ แต่ที่ชื่อนาข้าวเสีย ได้ยินมาว่าเมื่อก่อนใช้ข้าวเสียภาษี

    เข้าเรื่องดีกว่าครับ เมื่อวานผมมีงานต้องไปสอนการทำเวบไซต์ที่โรงพยาบาลห้วยอด ซึ่งก็ไม่ไกลจากบ้านพี่พุทธบุตรมากนัก เสร็จงานประมาณบ่ายสามก็ตรงไปยังบ้านพี่พุทธบุตรเลย ด้วยความตั้งใจว่าจะไปช่วยทำเตาเผาถ่านถังน้ำมัน 200 ลิตร ตามที่เคยคุยเอาไว้ครั้งก่อน แต่ไปถึงก็พี่พุทธบุตรยังไม่พร้อมที่จะทำก็เลยเดินดูรอบบ้านพี่พุทธบุตรครับ ขอนำเสนอด้วยรูปที่ถ่ายมานะครับ

เที่ยวศูนย์พันธุ์พืชเพาะเลี้ยง จ.ตรัง

หมวดหมู่ของบล็อก: 

     เมื่อวันอังคารที่ผ่านมาผมได้ไปที่ศูนย์พันธุ์พืชเพาะเลี้ยง จ.ตรังอีกครั้ง ไปเป็นครั้งที่เท่าไรก็จำไม่ได้แล้วครับ ไปรอบนี้ไม่มีความตั้งใจจะไปซื้ออะไรเป็นพิเศษ มีอะไรก็ซื้ออันนั้น ไปถึงก็ผิดหวังเล็กน้อยครับ ไม่มีพันธุ์พืชอะไรที่อยากได้ ตัดสินใจกลับดีกว่า ขณะที่เดินออกมาหันไปเห็นต้นอะไรหว่า ดูคล้ายๆ ขมิ้น ถามเจ้าหน้าที่ดูปรากฎว่าเป็นต้นกล้วยน้ำว้า ที่เพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อ ราคาต้นละ  7 บาท ซื้อมา 20 ต้น ใกล้ๆกัน ก็มีกล้วยหอมทอง ราคาเดียวกัน ซื้อมาอีก 20 ต้น มีมะกรูดต้นเล็กๆ ราคาต้นละ 10 บาท ซื้อมา 10 ต้น นี่ขนาดจะกลับแล้วนะเนี่ยยังเสียตังค์ไป 380 บ.

บรรยากาศในเรือนเพาะเลี้ยง

กล้วยน้ำว้าเพาะเลี้ยงเนื่อเยื่อที่บอกว่าดูตอนแรกคล้ายขมิ้น

หน้า

Subscribe to บ้านสวนพอเพียง ตั้งค่า RSS