บล็อกของ satjang

จากที่หมักมะกรูดผิดสูตรเพราะไปใส่น้ำยา EM และใช้น้ำตาลโมลาส สีน้ำหมักจึงเข้มและไม่ควรใช้ล้างจาน...เมื่อวานทดลองใช้น้ำยาสูตรพิสดารนี้ ล้างห้องน้ำ อาบน้ำน้องหมา เช็ดครัวที่มีคราบมัน ซักผ้าขี้ริ้ว...ได้ผลดีมากมาย จนติดใจ ....เอาผ้าม่านลงมาซัก ตามด้วยผ้าปูโต๊ะกินข้าวเพราะสรรพคุณเค้าดีจริง

เจ้าของบ้านเก่าทิ้งมรดกต้นไม้ไว้ 2 ต้น ต้นแรกมะม่วง ต้นที่ 2 ต้นเชอร์รี่ ซื้อบ้านมาหลายปี สองต้นนี้ก็อยู่คู่บ้านเสมอมา...แต่ว่ามะม่วงต้นสูงมาก ๆ จะให้คุณผู้ชายปีนไปเก็บก็เกรงว่ามูลค่ามะม่วงจะไม่คุ้มค่าไปหาหมอ...ทางลัดที่จะพอสอยได้ก็จากหน้าต่างห้องนอนแต่ก็ติดเหล็กดัดอีก...เลยต้องคิดเครื่องมือจำเป็น หากช้ากว่านี้มะม่วงจะเสร็จกระรอก นก และลมฝน ยิ่งทำให้เสียดายมากขึ้น

...ชอบถ่ายรูปเป็นทุนเดิม เมื่อเจอมุมภาพประทับใจก็อดเก็บภาพไม่ได้ วันนี้มีฟ้าหลากสีมาให้ดูนะคะ

ช่วงบ้านเมืองอยู่ในภาวะวิกฤต ครอบครัวเล็กอย่างก้อยได้ส่งไปรษณีย์ไปให้กำลังใจ....วันนี้เราได้รับจดหมายจากนายกพร้อมคำขอบคุณ..แม้จะผ่านมาหลายเดือนเรายังจำช่วงวิกฤตนั้นได้ดี ไม่อยากให้เหตุการณ์แบบนั้นเกิดขึ้นอีก ไปสยามเมื่อสัปดาห์ก่อนเห็นซากอาคารไฟไหม้ก็อดหวั่นไหวไม่ได้...

....

ยั่วน้ำลายรอบดึก... ความลงตัวของสามเมนู ข้าวยำจากภาคใต้ ไก่ย่างลางตาลจากราชบุรี และตบท้ายด้วยส้มตำไทยปู...

ข้าวยำร้านนี้ครบเครื่อง ข้าวจะหุงด้วยน้ำดอกอัญชัญ สีจึงสวยน่ารับประทานแต่ฝรั่งที่งานบอกว่าเหมือนข้าวพิษ อิอิ สีแบบ poison มาก ๆ

"Aftershock based on the Tangshan Earthquake in 1976 that took the lives of 240,000 people" สัปดาห์ก่อนไปตะลุยสยาม หลังจากร้างลาการเข้าใจกลางเมืองร่วม ๆ 7 เดือน นานไหมละ ฝ่าการจราจรเพื่อไปดูหนังที่คุณพ่อบ้านภูมิใจพาไปดู....โรงหนังในดวงใจ "ลิโด้" ราคาตั๋ว 100 บาท ราคาเดิมแม้จะอุดหนุนมาหลายปี แม้หลายๆ ที่โดยเฉพาะในห้างใหญ่ ๆ ขึ้นราคาไปหมดแล้ว

..อยากให้พี่ ๆ เพื่อน ๆ มาแบ่งปันจุดเริ่มต้นที่ทำให้มาเป็น สมช. บ้านนี้นะคะ เป็นการทบทวนความจำนิดนึง นึกไม่ออกไปหาแปะก๊วยมาทานแล้วมาเล่ากันนะคะ...

ครั้งหนึ่งเคยไปบาหลี...เมืองที่ร่ำรวยวัฒนธรรมและรอยยิ้ม...ผู้คนน่ารักภายใต้หน้าตาอันคมเข้ม แต่จิตใจและรอยยิ้มช่างอ่อนโยน เป็นอีกหนึ่งเมืองที่อยากให้ สมช. ไปเยี่ยมไปเยือน....แล้วคุณจะหลงรักบาหลี...