สายฝนหลั่งรินลงมาตั้งแต่ช่วงเช้า  ผมยิ้มกับตัวเองลำพัง  พลางนึกถึงภาพผืนดินที่ตัวเองถากถางกับแปลงผักสวนครัวที่เริ่มปรากฏขึ้นมา  แม้จะดูน้อยนิดเมื่อเทียบกับพื้นที่ห้าไร่ แต่เมื่อคิดว่า นี่คือการเริ่มต้น และเป็นการเริ่มต้นจากที่ไม่มีอะไรเลย เพียงแปลงโหระพา  แมงลัก มะเขือม่วงและ มะเขือเปราะ เท่านี้ก็ทำให้ผมอุ่นใจได้เนิ่นนาน แล้วนิ่งมองสายฝนต่อ ปล่อยอารมณ์เคลิ้มคล้อยไปกับสายน้ำจากฟ้าที่หยาดริน

ได้เวลาเดินเล่นกันต่อแล้วครับ นั่งรถเมล์สายเดิมกลับเข้าไปลงในเมือง เวลาเดินรถของประเทศแถบนี้ ต้องปรบมือให้เขาจริงๆ ครับ บวกลบไม่เกิน 1-2 นาที เราสามารถกะเวลาล่วงหน้าได้เลย เพราะบางทีถ้าเรามาถึงป้ายรถเมล์ก่อนเวลามากๆ ก็ต้องยืนคอยนาน เพราะเขามาตรงตามเวลาจริงๆ เอาเวลาไปเดินเล่นก่อนได้สบายๆ

....

สวัสดีค่ะ  

เพื่อนผองน้องพี่ บ้านสวนพอเพียงทุกท่าน

นานแล้ว นานเลย.. ที่กายส์ห่างหายไปจากบ้านสวนฯ

วันนี้อ้อยหวานมาต่อ ‘เลาะ เลียบ ริม รั้ว ตอน 2’ ค่ะ เป็นรั้วธรรมชาติจริง แถมยังมีชีวิต และกินได้ด้วย

หลบบ้านหนนี้ ไปท่าในส่ิ่งที่หวัง...บ้านใหญ่โส

มาทะยอยส่งการบ้านกันหน่อยดีกว่า

 มะเขือขาวยักษ์..ป้าเล็ก...อุบล

สัมมนา Young Smart Farmer ระดับประเทศ