ซาล์สบวร์ก...เมืองแห่งเสียงเพลง

อรุณสวัสดิ์ เชสกี้ ครุมลอฟ เช้านี้เราจะต้องคำร่ำลากันแล้ว เป็นเมืองท่องเที่ยวที่สวยงาม และสนุกมากเมืองหนึ่งจริงๆ เรามีเวลาก่อนอาหารเช้าเล็กน้อย ชักชวนกันเดินออกมาสูดอากาศดีๆ ให้ชุ่มปอด แดดอุ่นๆ เริ่มปรากฎกาย เป็นสัญญาณของการเริ่มต้นอีกครั้ง  

สวัสดีเพื่อนสมาชิกบ้านสวนทุกท่านค่ะ วันนี้ขออนุญาตมาเขียนเล่าความมฝันของตัวเองที่ใกล้จะเป็นจริงขึ้นมาทุกทีแล้วค่ะ จากการเข้ามาศึกษาหาความรู้ในบ้านหลังนี้ และอยากเดินตามรอยเท้าพ่อหลวง หลักความพอเพียงและพึ่งพาตัวเองได้ จึงได้เริ่มเดินตามความฝัน ด้วยการหาซื้อที่ดินสักแปลงขนาดทีี่ดินที่เรา 2 คน ช่วยกันดูแลไหวไม่เกินกำลังจากการทำงานประจำ  เริ่มทำการถมดินเดือนกุมภาพันธุ์ 2554  พอย่างเข้าเดือนพฤษภาคม 2554 ก็เริ่มทะยอยปลูกต้นำม้ที่เรา 2 คนชอบกิน ใช้เวลาวันหยุดทุกวันอาทิตย์เข้ามารดน้ำ ถาวหญ้า ต้นไม้ก็เริ่มเติบโตไปเรื่ิอย มีตายไปบ้างตามสภาพ ใช้เวลาในการทำแบบนี้เกือบปีก

วันนี้มีเคล็ดลับมาบอก

คำว่า “ป้าย ตรา สัญลักษณ์ ยี่ห้อ โลโก้ เครื่องหมายการค้า” ตอนนี้ผมยังไม่รู้จะใช้คำไหนดี เอาเป็นว่าวันนี้ผมขอใช้คำว่าโลโก้ “ไร่สุโขทัยนี้ดี (A very good Sukhothai farm)” ไปพลาง ๆ ก่อนแล้วกัน ก่อนโพสนี้ผมลองค้นหาดูคำว่าโลโก้ก็พบเห็นมีเรื่องราวเกี่ยวกับโลโก้บ้านสวนพอเพียงอยู่เหมือนกันแต่ก็จบลงด้วยดี

จักรยานเสือภูเขา พาผมลัดเลาะไปมาในหมู่บ้าน ผมปั่นสำรวจดูท้องถิ่นที่อยู่ บทเพลงฝนเดือนหกของรุ่งเพชร แหลมสิงห์ ดังก้องในอารมณ์ของผม นั่นคือช่วง หลังจากย้ายภูมิลำเนามาปักหลักยังถิ่นฐานบ้านนา กบินทร์บุรี ผมชอบชื่อหมู่บ้านที่ผมได้อยู่ “บ้านท่าสนามทอง” เมื่อก่อนนี้ชาวบ้านแถบนี้เรียกว่า “โคกกระแต” ผู้หลักผู้ใหญ่ท่านเล่าให้ผมฟังว่า เมื่อครั้งที่ปู่ของผมยังเป็นหนุ่ม ท่านได้ถากถางป่าแถบนี้จนกลายเป็นที่นา  และวันหนึ่ง ท่านได้มองไปยังท้องนาของท่าน แล้วเห็นแสงสีทองทาบทาในที่นา  ท่านจึงเปลี่ยนชื่อเรียกใหม่ และกลายเป็นชื่อเรียกอย่างเป็นทางการใน

ผมขลุกอยู่กับตัวเองมานานหลายปี ที่บอกว่า ขลุกอยู่กับตัวเองหมายถึงจ่อมจมอยู่กับความรู้สึกที่ตัวเองเป็น,มีและเกิดขึ้นอยู่เช่นนั้น อย่างนั้น ทุกเมื่อเชื่อวัน เสียงที่พร่ำพูดกับตัวเองเหมือนบทพูดที่ดังก้องออกมาจากข้างใน ไม่ใช่แค่ความคิดแต่เป็นถ้อยคำจริงๆ