สมาชิคใหม่ครับ

สวัสดีเพื่อนสมาชิกบ้านสวนพอเพียงครับ ความเดิมตอนที่แล้วก่อนจะข้ามไปเกาะช้าง ผมก็ไปนั่งกินอาหารและชมเหยี่ยวแดง เพลิน ๆ ได้อรรถรสดีครับ (อิ่มทั้งท้องและตา – เสียดายขาดดนตรีไพเราะ 55) กินเสร็จก็ขับรถไปลงเรือเฟอรรี่เพื่อข้ามไปเกาะช้าง วันที่ผมไปเกาะช้าง (อาทิตย์ที่ 3 พค.) พอขึ้นเกาะเท่านั้นแหละครับ ผมเห็นขบวนรถติด (ไม่ใช่ซิ ต้องเรียกว่ามหกรรมรถติด) ขบวนรถยาวเหยียดไม่ต่ำกว่า 5 กิโลเมตร เป็นทั้งสองท่าเรือเลยครับ ตัวอย่างเช่นอ่าวสับปะรดขบวนรถยาวพาดเลยปั้ม ปตท.

**** บ้านสวนพอเพียง สานรัก สานใจ ปีที่7 **** คำขวัญที่ได้รับคะแนนเสียงโหวต จากพี่น้องสมาชิกบ้านสวนพอเพียงค่ะ ขอบคุณที่เลือกคำขวัญนี้ ขอบคุณมากๆค่ะสำหรับของขวัญสุดประทับใจค่ะ ขอบคุณน้องติ๊ก หนึ่งในคณะกรรมการที่ได้สรรหาของขวัญน้ำใจมาให้ ต้องขอบคุณคณะกรรมการทุกท่านที่ทำหน้าที่อย่างโปร่งใส และขอบคุณกับคะแนนเสียงโหวตให้กับป้าเหนือทุกๆเสียงด้วยค่ะ

ส่งความคิดถึงมากับสายลม

ที่พัดผ่านดงดอกไลแล็ค

หอมเจ้าหอมยิ่งนัก..

กลิ่นมิเคยจืดจางจากดวงใจ

    เมื่อสาม สี่ วันก่อน เพื่อนมาเอา ข้าวหมาก ที่บ้าน คอนฐม ซึ่งป้าทำเตรียมไว้ให้ตามที่เขาขอไว้ก่อนหน้านี้ ... ระหว่างการคุยกัน เขาปรารภอยากทาน อาหารเมนูชอ ที่ข้าพเจ้าได้เคยโพสต์ไว้บน Fb

          “ว่าง ๆ ทำให้หน่อยนะ” ... คือ เสียงขอร้องจากเพื่อน

     วันนี้ มีเวลาพอ จึงจัดให้ ... และไหน ๆ ลงมือทำแล้ว ก็คิดเอาเอง แบบตื้นเขินว่า ... อาจจะให้ประโยชน์ กับท่านผู้สนใจจะลองทำของกิน ที่ขายกันกิโลละ หลาย ๆ ตังค์ ไว้กินเองบ้างตามควร

     ดังนั้น ระหว่างการทำ จึงบันทึกภาพไปพลาง ... แล้วเอามาให้ดูพอเป็นกระสาย สำหรับท่านที่สนใจ และพอมีเวลาจะทำทานเอง ...

     ทำง่าย ครับ ... ทำง่ายกว่าขาหมูยัดไส้ ซะอีกขอบอก

         เอ้า ... มาดูกัน

    ขึ้นชื่อว่าถ่าน ตอนแรกก็เข้าใจว่ามีแต่ถ่านที่ใช้หุงต้ม กับถ่านคุณภาพสูงที่ใช้กับเรื่องสุขภาพ ได้ยินถ่านไบโอชาร์ มาสองสามปีแล้วจากพี่ ตฤณ แต่ไม่ได้สนใจในตอนนั้น พอถึงตอนนี้รู้เลยว่าพลาดอย่างแรงเมื่อรู้ว่าถ่านไบโอชาร์มีประสิทธิภาพถึงเพียงนี้ เมื่อปลายเดือนมีนาคนที่ผ่านมาพี่ตฤณ ส่งถ่านไบโอชาร์มาให้ ด้วยความกรุณาของพ่อครูบาสุทธินันท์ และคุณหมอศิริรัตน์ ทำให้ถ่านไบโอชาร์จากสวนป่ามหาชีวาลัยอีสาน มาถึงนาโยงบ้านผม จำนวน 25 กิโลกรัม เพิ่งมารู้ทีหลังว่ากิโลกรัมละ 100 บาท

เกริ่นมาแบบนี้เพราะ อาชีพผมตอนนี้รับราชการครับหยุดเสาร์อาทิตย์และวันหยุดราชการ ไปทำงานอยู่ต่างจังหวัดและต่างอำเภอตลอดต้องวิ่งไปวิ่งมายามว่างเพื่อดูแลสวนทีละนิดไม่ค่อยเป็นชิ้นเป็นอันซักเท่าไหร่ นอกจากสวนยางและผลไม้หลักๆห้าหกชนิดใกล้ๆบ้านเพิ่งได้ย้ายกลับมาอยู่บ้านตัวเองเมื่อปีที่แล้วนี่เอง พอกลับมาอยู่บ้าน นึกถึงไผ่อันดับแรกเลย ก็เลยลงมือไปแล้วในบล็อกอันแรกของผมไงครับ "เดินตามความฝันช้าๆกับสวนไผ่" คราวนี้ตั้งหลักได้แล้ว จัดชุดใหญ่ปลูกกระจายเลยครับ