บล็อกของ satjang

...เห็นน้องนิวเขียนถึงอาหารเวียตนาม หวนคิดถึงกาแฟที่ไปชิมเมื่อวันก่อน หอมดีจัง เค้าเรียกกาแฟเวียตนาม หากจะทานต้องใจเย็น ๆ ทำไมต้องใจเย็นมาดูกันคะ ^ ^

...ชีพจรลงเท้าคราวก่อนได้ไปแวะตลาดเล็ก ๆ ที่อำเภอขุขันธ์ จ.ศรีสะเกษ เพราะคุณแม่ของสามีอยากได้เห็ดไปทำอาหาร อากาศร้อน ๆ อ้าว ๆ เห็ดมีเพียบ แต่ไม่ได้ถ่ายรูปเห็เพราะสนใจแม่ค้าที่พูดภาษาเขมร เป็นคนไทยนะคะ แต่สื่อสารด้วยภาษาถ่ินแบบนี้

ตลาดมักจะสะท้อนความเป็นอยู่ของคนในท้องถิ่น.... อาหาร การกินมาจากธรรมชาติ โดยเฉพาะปลาน้ำจืด

..เมื่อวานพี่สาวโทรมาบอกว่าน้องหมูที่เลี้ยงไว้ตกลูกแล้ว มี 8 ตัว ตายในท้อง 6 รอดชีวิต 2 และหนึ่งใน 2 ไม่มีรูทวารหนักไว้ถ่าย วันนี้เสร็จสิ้นภาระกิจพาคุณแม่ไปหาหมอที่จังหวัดราชบุรี กลับถึงบ้านโป่่ง ก็บึ่งต่อไปรับน้องหมูที่ไปผ่าตัดที่ ม.เกษตร กำแพงแสน  ดีใจที่ช่วยเค้าได้เพราะสงสารเค้ามาก ๆ เสียค่าใช้จ่ายไปครึ่งพัน แต่ก็ต้องรอลุ้นว่าจะอยู่รอดเติบโตไหม

..วันนี้ขอเป็นแม่ศรีเรือน (ตามที่ผู้ใหญ่เรียก) อีกครั้ง ทำเมนูที่ประยุกต์ไปมา สูตรอาจจะเพี้ยนไม่เหมือนบ้านอื่น .... มาดูกันนะคะ

..พี่ไปรษณีย์ใจดีเอาจดหมายมาส่งกองโต มีสองฉบับจาก สมช. ที่ใจดี แบ่งปันเมล็ดพันธ์มาให้ ขอขอบคุณอีกครั้งนะคะ วันนี้วันหยุดจะเพาะไว้ตามสูตรพี่แก้ว ใช้แกลบดำอะค่ะ

วันนี้ขอนำภาพน่ารัก น่ารักของเจ้าตูบกับเจ้าเหมียวที่บ้านราชบุรีมาให้ดูกันคะ

...สงกรานต์ปีนี้ไปแวะเยี่ยมญาติหลายจังหวัด อิ่มอกอิ่มใจบอกไม่ถูก ยิ่งเห็นญาติเลี้ยงสัตว์ ปลูกพืชแบบพึ่งตนเอง ใจเราก็เต้น ๆๆ เพราะอยากทำแต่ติดขัดที่ทุนรอนยังไม่พร้อมพอ ได้แต่มองและศึกษาหาข้อมูล

พี่สาวที่ลาออกจากงานประจำไปทำเกษตรที่บ้าน เลี้ยงหมูหลุมได้สักสองเดือน  ชาวบ้านแตกตื่น โดยเฉพาะพี่สาวอีกคน เป็นไปได้งัยคอกหมูไม่มีกลิ่นไม่มีแมลงวัน ทำได้จังได๋ .... เพิ่งรู้ว่าหมูพันธ์พื้นบ้านหายากมาก ๆ ไอ้ที่เลี้ยงอยู่เป็นหมูฟาร์ม ..... จึงรบกวน สมช. อีกครั้งว่าใครมีหมูพันธ์พื้นบ้านพอแบ่งขายได้บ้างคะ  หรือแนะนำแหล่งที่จะไปหาก็ได้คะ ^ ^

... วันที่ 12 เม.ย. คุณผู้ชายและญาติพาไปเมืองอุยลไปกันร่วมสิบห้าชีวิต มีทั้งสูงวัยและเด็ก นับเป็นวันครอบครัวอีกวันหนึ่งก็ว่าได้ สนุกและสุขไปอีกแบบ ไปแวะไหนบ้างมาดูกันนะคะ ...