วันนี้เป็นวันขอบคุณพระเจ้า

หมวดหมู่ของบล็อก: 

วันนี้เป็นวันขอบคุณพระเจ้าของชาว อเมริกา ค่ะ หรือที่เรียกกันว่า "Thanksgiving"

แต่ขอเอาอาหารพื้นบ้านของไทยมาเป็นการขอบคุณแทนก็แล้วกันนะค่ะ ก็ถือว่า เป็นการขอบคุณพระเจ้าเช่นกัน อิอิ

ขอบคุณที่ทำให้เราได้อยู่ดี กินดี มีอาหาร น้ำท่า อุดมสมบูรณ์

เอายำวุ้นเส้นมาล่อน้ำลายแต่เช้าเลย

ไตปลาน้ำข้น ผักเหนาะ หามาได้เท่านี้

ต้มยำปลาไส่ใบติ้ว

*****

ส้มตำปูปลาร้า ทำสุดฝีมือเลย

เมี่ยงไข่เยี่ยวม้า

*****


แหนมซี่โครงหมูย่าง

*****

ข้าวมันปู โรยหน้าด้วยเม็ดกระถินกับสะตอ

*****

แกงเปรอะไส่ฟักทองที่ปลูกเอง

*****

ขาไก่งวงทำให้แฟนโดยเฉพาะ มันฝรั่งบดราดด้วยเกรฟวี่

*****

พายน์ฟักทอง อันนี้ไม่ได้ทำเองเด้อ ไปซื้อมา อิอิ

*****

เพอแซลมอน และส้มแมนดารินจากต้นหลังบ้าน

*****

ฝรั่งฮาวายไส้ขาว จากต้นหลังบ้าน

*****

ถั่วต้มกระรอกปลูก รอบที่เท่าไหร่จำไม่ได้แล้วค่ะ ได้ทานหลายหม้อแล้วเหมือนกัน

ขอเชิญมาทานด้วยกันนะค่ะ

ความเห็น

อ๊ากกกกกก ถือว่าแกล้งคนแก่นะแบบนี้  พยาธิในท้องป้าแมวปั่นป่วนไปหมดแล้ว น้ำลายสอเลยที่เดียว น่ากินอะไรอย่างนี้ :desperate:

พระเจ้าได้กินของแปลกก็งานนี้ล่ะ กินเป็นบ่น้อ ข้าวเหนียวดำ ฮ่าๆๆ ป่านนี้ติดคอตาเหลือกแล้วมั้ง

....น่ากินทุกอย่าง โดยเฉพาะส้มตำ....เพอแซลมอนเหมือนลูกพลับไหมค่ะ.:bye:

อันเดียวกันจ้า ลืมชื่อภาษาไทยน่ะ ก็เลยขอยืมชื่อ ภาษาปะกิตเขามาใช้ ฮา

:crying2: :bye: :admire2:

 

ตอนเซ่าเมื่อวาน เอื้อยมาเบิ่ง ยังเฮ็ดกับข้าวบ้แล้วบ้อ...บาทนี้คือหลายกว่าเก่าแท้น้อ  ตี 3 ครึ่ง ท้องไส้ฮ้องแล้วเห็นของมักทั้งน๊าน...เหลือบ่...แบ่งมานำแหน่ :sweating:

ฮ่าๆๆ กินเบิ้ดแล้ว ล้างถ้วยเก็บเรียบร้อย เหลือตะซิไปช๊อปปิ้งค่ะลดทั้งห้าง 50% ซิไปหาไซ้เงินจักหน่อย ย้านเงินขึ้นรา


 

เขาให้ประหยัด อย่าสวนกระแสเด้อ! กล้าซื้อหยังหลาย ทำท่าเว้า น้องอ๊อดนั่นล่ะเค็มของแท้ ราบ่กล้าเข้าใกล้...หยอดกระปุกปลูกบ้านเป็นล้าน ซาสิกล้าใซ่เงิน...เซ่าแล้วไปเกี่ยวข้าว กินข้าวป่าบ่...เอื้อยไปเตรียมของก่อนเด้อ!...:bye::bye:

เบื่อคนรู้ทันจังเลย เว้าไปซาดนั้นล่ะ บ่มีปัญญาซิออกไปไสดอกค่ะ คนหลายโพด ย้านโดนเหยียบตาย แฮงโตน้อยกว่าเขา แม้ เขาพากันกางเต้นนอนหน้าห้างพู้นน่ะ บางคนย้านบ่ได้ของฟรี เขาแจกคอมฟรี แจกไอแพดฟรี แจกไอโฟน แจกทีวี แล้วแจกแค่ไม่กี่เครื่อง ห้างเปิดตั้งแต่ตีสาม บางห้างเปิดเที่ยงคืน ใครไปก่อนได้ก่อน อ๊อดไม่กล้าไปเบียดกะเขาหรอกค่ะ ตาขาว กลัวตาย

ปีที่แล้ว อยากรู้ว่ามันเป็นไง ไปซื้อกางขายาวตัวเดียว เข้าแถวรอจ่ายตังค์ 2 ชม. โอ้ยยยย จะเป็นลม

 

คนมันสมองน่อยลงทุกที ปึกหลาย เอื้อยกะเห็นหลายคนใกล้โต ได้ลด 50-100 แต่เสียเวลา เสียสุขภาพ ตื่นเต้นใช่เหตุ...ซื้อมาแล้วชื่นชมแป๊บเดียวว่าเจ้าของไปแย่งเขามาได่ เก่งหลาย เดี๋ยวกะไปอยู่ห้องเก็บของแล้ว รกบ้าน บ่ได้ไซ่ดอก สนองความอยากของเจ้าของซื่อ ๆ 

 

บ่จำเป็นสิไปซื้อเฮ็ดหยัง...ตะจำเป็นกะยังบ่อซื้ออยู่...เนาะ


ไปครั้งเดียว ปีที่แล้วพีนันท์ ไม่กล้าไปอีกเลย กลัวได้ยืนเข้าแถว 3 ชม. ฮ่าๆๆ

ที่ไปปีที่แล้วเพราะอยากรู้อยากเห็นน่ะ แบบว่าอ๊อดคนหน้ามึนไง ไม่เชื่อที่เขาพูด ไม่เชื่อที่เห้นในข่าว อยากไปเห็นของจริง ก็เลยได้เห็นเต็มๆ ยืนซะเมื่อยเลย ข้าวเที่ยงก็ไม่ได้กินวันนั้น โอ้ย...

จริงๆแล้วไม่ได้อยากได้กางเกงสักเท่าไหร่ แต่เพราะว่า เกงทำสวนตัวโปรด มันเป้าแตก ดากขาด นั่งลงแล้วมันแตกก๊วกกก โลด ผ่าถึงใหนถึงหนึ่ง ขาดชนิดที่เรียกว่าซ่อมไม่ได้เลย ต้องทิ้งอย่างเดียว เพราะผ้ามันผุ มันแตกเป็นเส้นๆเสี่ยงๆเลย

หน้า